Home » Uncategorized » Weekview: daten via Tinder, Sedum op het dak en dat soort dingen

Weekview: daten via Tinder, Sedum op het dak en dat soort dingen

Een week verder, lekker om even niet elke dag te schrijven. Deze week is de herfst meer en meer voelbaar en zichtbaar: de temperatuur is gezakt naar de 15 tot 17 graden, veel regen, het is oppassen geblazen om niet verkouden te worden en een coronatest af te moeten nemen, wil je nog ergens je gezicht kunnen laten zien. De zon laat zich gelukkig ook nog veel zien maar de hoeveelheid stroomopbrengst van mijn zonnepanelen begint al aardig terug te lopen.

Deze week in een notendop: voor het eerst sinds tijden weer gelachen tot ik buikpijn had; Heerlijke knuffels gehad, zodat dat tekort ook weer aangevuld is; De tweede golf corona gaat schijnbaar door het land, maar ik ben al twee keer naar koor geweest, drie keer naar yoga, 1 keer naar biodanza en ik heb het nog steeds niet. Dus hopelijk is of iedereen om mij heen verstandig en voorzichtig (net als ik), ofwel het komt tot nu toe gelukkig niet op mijn pad (en laten we dat zo houden). Ondertussen blijf ik waakzaam maar weiger ik anderzijds om toe te geven aan de paniek en angst die weer door het land gaat en iedereen weer in een sociale lockdown duwt, ook als dat nog niet nodig is in mijn beleving, en zeker niet gewenst. Daar geef ik in elk geval nog niet aan toe, tot ik ertoe gedwongen word.

Verder ben ik weer aan het daten, via Tinder dit keer; dankzij een vriend van tennis die zowaar een vriendin heeft gekregen via dit medium, dacht ik als hij het kan, kan ik het ook…. 😉 Niet echt natuurlijk maar zijn profielbeschrijving heeft mij ook geholpen zo lijkt het want ineens heb ik allerlei matches en dates waarvan er eentje zowaar de moeite waard lijkt te zijn geweest, in elk geval de eerste ontmoeting. We zullen zien waar het heen gaat, maar hoop doet leven. Apart is wel hoe dit werkt en vooral wat voor mensen hier zoal zijn (net als ik) maar vooral ook wat voor foto’s ze van zichzelf tonen; het lijkt wel of sommigen mensen anderen (on)bewust van zich afhouden met hun foto, toch het visitiekaartje van jezelf. Het voelt soms oneerbiedig om te gruwelen van sommige gezichten en tegelijkertijd voel ik een soort triestheid en leegte als ik dat zie. Hopeloosheid die ik zelf eerder wel voelde met daten die ik nu gelukkig niet meer zo ervaar. Maar het blijft een soort afwijzing/beloning omgeving, waar je met het kleinste gemak opzij geschoven wordt. En als je geen matches hebt, wat zegt dat dan? En als je dan ziet wie je liked, als je tenminste 20 euro voor een maand wilt betalen, dan schrik ik ook vaak. Maar gelukkig word ik ook steeds aangenaam verrast dat er ook leuke mensen zijn, althans op basis van hun foto. Maar het lullige is dat de kans dat je die personen gaat ontmoeten heel klein is, want die persoon moet jou ook liken. En niet per ongeluk al naar links geschoven hebben; als die persoon je al überhaupt ziet, want hoe zit dat eigenlijk met zoekcirkels? Zie ik wat de ander ziet. Of als ik 100 km kijk, ziet iemand die 90 km ver weg zit, mij wel komen als die maar in een straal van10 km kijkt… lijkt me niet. Dus een kansloos aanbod. En als je dan een match hebt, een soort winnend lot in de loterij, moet er wel gereageerd worden op jouw berichtje want anders heb je nog niets bereikt. Nee, dat daten via Tinder kan ook nog heel frustrerend zijn, zo heb ik dat de vorige keer ook ervaren. Maar ja, de tijd heelt alle wonden zeggen ze, en er is altijd weer een nieuwe dag met nieuwe kansen, dus wellicht biedt Tinder die ook wel. Nu lijkt het in elk geval even goed te gaan…

Ook heb ik deze week de Singel helemaal rond gelopen. Er op varen is er nog niet van gekomen, maar rondlopen was ook al gaaf, de bootjes onder HC door zien varen en er ook weer uitkomen, de plek waar ik ooit op de grond in de Singel heb gestaan toen ze nog bezig waren met uitgraven.

Verder was ik verbolgen bij Lubach te horen dat de minister De Jong geadviseerd is rondom onderzoekslaboratoria door de vertegenwoordigster van de kleine 50 laboratoria, terwijl in maart 2020 al door een Duits groot laboratorium werd aangeboden mee te helpen testen. Door die hulp af te wijzen zijn er zoveel testen niet kunnen doen en mogelijk de lockdown, of in elk geval de onduidelijkheid over het hebben van corona, alleen maar erger geweest. Ik vind het onbegrijpelijk dat zo’n belangenverstrengeling in Nederland mogelijk is (en ook ongestraft blijft) op zo’n cruciaal moment: een pandemie vraagt wel wat meer dan kleine belangen voortrekken als de grote belangen daarmee in het gedring komen.

Het toppertje van deze week was echter het sedum dat nu op mijn schuurdak ligt: in no time, in een poep en een scheet, in vliegende vaart had ik een offerte, deed ik een subsidieaanvraag voor vergoeding, en werd het sedum gelegd. De buren hebben weliswaar het meest profijt qua uitzicht, ik hoop aanzienlijk minder wateroverlast op mijn pad te ondervinden, de natuur een handje te helpen, vooral de bijen en vlinders, de vervuiling van de snelweg iets te verminderen, en een kleine bonus nog meer isolatie van mijn schuur die misschien ook doorwerkt naar mijn huis (omdat de schuur tegen mijn huis aan staat voor een groot deel). De regen ging op het goede moment vallen in elk geval, het sedum wordt rijkelijk voorzien van broodnodig water dat het in de hete zomer anders aardig had moeten ontberen. Ik zal af en toe wel het dak op moeten, voor onkruid trekken en 2 keer per jaar bemesten, maar ja, dat zijn de ergste klussen niet, al moet ik nog wel op dat dak zien te komen. Mijn keukenladder is te klein en mijn giga-schuifladder zit zo strak opgeborgen dat ik er het nodige voor moet doen om die te pakken. Anderzijds heb ik kennis gemaakt met de telescoopladder, een ladder die uit zichzelf in- en uitschuift en totaal geen ruimte in de berging vereist. Dat is wel het je-van-het zogezegd. Maar die heb ik dus nog niet….

Verder ben ik bovendien bezig met airco in woonkamer en twee bovenkamers, maar daar heb ik een iets langere adem voor nodig, omdat de prijzen nogal hoog zijn en ik nu maar eens wel wat meer offertes ga opvragen, voor ik 8.500 euro uitgeef voor een wat koelere kamer en verwarming in de winter. Want of ik dat terug verdien buiten comfort alleen is wel de vraag. Maar goedkoop zal het sowieso niet zijn, meer van het gas vandaan kom ik er we mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s