Home » Uncategorized » Onrust, tennis en regelneukers

Onrust, tennis en regelneukers

Vandaag al vroeg voor het scherm aan het werk, ik had onrust over een project. Ik merk dat ik dat maar niets vind, ik ben zo gewend geraakt wat minder druk de laatste tijd, hoewel soms minder druk gek genoeg ook onrust geeft. Te lang minder klussen hebben daar ik altijd gewend was 10 dingen tegelijk te doen, teveel met één klus bezig zijn zonder genoeg afwisseling werkt ook geestdodend. En vooral dan ook nog thuis werkend. Hopelijk komen er weer nieuwe uitdagingen, hoewel dat gek genoeg ook weer spannend is. Soms is het lekker om te teren op kennis, naar uiteindelijk is dat ook saai… Het is raar hoe complex dingen kunnen zijn omdat het zo tegenstrijdig is. Hoe kan ik nu goed bepalen wat ik wil, wat bij me past, als ik niet echt daarmee regelmatig word geconfronteerd. Deze week merk ik al wel weer dat ik niet van conflictsituaties houd. Negatieve confrontaties is niet mijn ding. Ook een reden waarom ik achteraf ook niet in het juridische wereldje ben gekomen in mijn beleving. De negativiteit, altijd strijd, hou ik helemaal niet van. Opbouwend en iets produceren, ontwikkelen of verbeteren ten behoeve van anderen is waar ik blij van word. Samenwerkend met anderen maar niet eindverantwoordelijk zijn, dat geeft rust en toch ook veel energie.

Vanavond kon ik me uitleven op de tennisbaan. Het ging heerlijk, er waren leuke rally’s, mijn been ging goed, niets geforceerd en toch hele leuke spelsituaties, lekker gelachen, een heerlijke ontlading. Na het tennissen gingen we nog wat drinken. En stemmetje zei dat we binnen moesten gaan zitten maar om de een of andere reden geef ik te weinig gehoor aan het stemmetje. Ik snap het niet. Want het werd koud. Ik had geen warme jas aan, en had dus spijt. Ik word vaak verhouden door het naborrelen na tennis in overgang van seizoenen. De gedachte dat het mooi weer is, in korte broek gespeeld hebt, maar daarna afkoelt als een bezetene. En het is echt een stuk kouder, ik hoorde anderen ook verrast hierover, zeker gezien het feit dat het deze week nog over de 30 graden was. Als de zon weg is, koelt het flink af. Dus ik ben niet al te lang blijven zitten, de rest had hetzelfde gevoel gelukkig. En thuis een extra trui aan gedaan, die verwarming gaat echt nog niet aan!

Mijn tennismaatje vertelde ons, we spelen altijd met 4, over de coronamentaliteit die nu heerst. Angsthazen maar vooral regelneukers, die geilen op het volgen van regels vooral als anderen die overtreden. Zo was er een vrouw die twee dagen bij haar man in het ziekenhuis was geweest omdat hij coronasymptonen had en ernstig ziek was. Zij was dus theoretisch misschien ook besmet. Na zo lang binnen te zijn geweest ging ze even een luchtje scheppen door een wandeling te maken terwijl ze in quarantaine had gemoeten. De buren zagen dat en belden de politie! De NSB-er-mentaliteit zit in de mens en komt in dit soort situaties naar boven. De mensen gaan voorbij aan de reden van de regels maar zien alleen maar dat die overtreden worden. Regels die soms nog dubieus genoemd kunnen worden maar desalniettemin genomen zijn voor een groter doel. En het ergste is dat die mensen in hun recht staan! Ze hebben zelf niet echt wat te vrezen, want ze zitten veilig achter de geraniums toe te kijken, maar weten wel hoe ze moeten oordelen over anderen. Ik word kotsmisselijk van dit mensen! Bemoei je met je eigen zaken en doe niet of je de vroomheid zelve bent!

En dit onderwerp kwam eigenlijk omdat ik met het bootje van één van mijn tennismaatjes wilde varen, met hen, over de Singel, iets waar ik al heel lang naar uit kijk. Maar twee wilden niet vanwege besmettingsgevaar terwijl volgens mij geen van ons ziek is en het bovendien in de buitenlucht is. Plus dat de regels voor watersport van toepassing zijn die dit toelaten. Maar toen kwam ethiek ineens om de hoek kijken, of het wel gaan varen in zo’n situatie als deze week verantwoord is als je weet van risico’s… en toen was ik echt helemaal klaar. Wederom had ik erg veel moeite begrip te tonen voor deze extreme angst en regeltjesvolgers. Maar nu ga ik zelf wellicht maar een fluisterboot huren om de sensatie te gaan beleven. Als het tenminste geen spitsvaren wordt want daar zit ik ook niet op te wachten. Ik vind het al spannend genoeg zo’n bootje te besturen denk ik.

Ondanks deze frustratie was het toch wel gezellig met het drinken en bleef ik daarna nog ff op de bank The Proposal kijken. Want het weekend is begonnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s