Home » Uncategorized » Smakenrad

Smakenrad

Deze donderdag was een rollercoaster. Van het begin van de ochtend tot 15.45 uur druk met praten en acties ondernemen. Wel een zeer nuttige dag. Om 15.55 uur zat ik al in de auto om naar Vught te rijden, om samen met mijn goede vriendin te gaan eten in het Smakenrad. Dit is een reuzerad waarin je op donderdag gedurende de zomer sushi kan eten. Telkens was deze niet meer te reserveren maar er was een extra week toegevoegd. Het was prachtig weer, ik was verrast toen ik mijn voordeur uitstapte hoe warm het was met 20 graden. Ik had al wel in de pauze gewandeld, maar toen was het ook nog wat bewolkt. Om 16 uur scheen echter de zon volop, dus dakje open. Voor de zekerheid had ik natuurlijk wel de nodige laagjes kleren aan, voor het geval ook dat het reuzenrad een open rad was… al was die kans vrij klein. Ik was ook heel benieuwd of je meerdere gangen zou krijgen en dus het rad meerdere keren gestopt zou worden, maar ik zou het zien. Vanuit Vught reden we naar ’s Hertogenbosch, want aan de rand, bij de ster, was een groot vlak groen omzoomd met bomen waar het rad op stond. Het idiote is dat ik er al een paar keer eerder langs was gereden over de A2 zonder het te zien. Nu is het reuzenrad ook weer niet zo reuze dat het gigantisch hoog boven de bomen uitkomt, maar toch. Aangekomen bij het Smakenrad was het nog een lege bedoeling. Ik dacht even dat we de enige waren. Maar er bleken al wat mensen te zijn, een afgezet terrein met een wachtruimte voor de ingang van het rad getuigde daarvan. Het was als een VIP lounge opgezet, en even voelden we ons ook zo. Al was er niemand in smoking natuurlijk of iets dergelijks.

Niet lang daarna konden we onze gondel in, en kregen we een plateautje met sushi: 6×6 stukjes waarbij dus 6 verschillende soorten maki’s gegeten konden worden, van vegetarisch tot en met vlees. Voor 35 euro per persoon! Dat was wel even een verrassing, daar hadden we geen rekening mee gehouden. En ook al niet dat we misschien 2 uren moesten teren op 18 stuks sushi per persoon. Maar je kon bijbestellen via een QR code, dan kwam je in een menu terecht waar je 8 stuks extra kon bestellen en vooral heel veel soorten drank. We hadden toch wel trek dus begonnen meteen te eten maar ja, ik dacht we moeten het ook niet te snel opeten want anders duren 2 uren wel heel lang, of we moeten extra geld uitgeven aan 8 maki’s a 13 euro. Dat was toch wel wat veel van het goede, en zo VIP ben ik nou ook weer niet.

Het uitzicht was mooi, ook omdat het nog vroeg was, want we zaten aan de rand van de snelweg en de rand van Den Bosch, dus heel veel skyline qua gebouwen is er niet in de buurt. Maar voor ons scheen de zon volop en gaandeweg etend vulden de maki’s toch wel aardig. Ook misschien vanwege de vleesmaki’s die toch meer vullen dan wortel bijvoorbeeld. Ja, we hebben die vleesmaki’s maar gewoon gegeten, die lagen er nu toch al. En zo principieel ben ik nu ook weer niet, al vind ik de combinatie sushi en vlees nog steeds een hele rare en ongewenste. Het was gezellig en ook al gingen we niet echt ergens heen, tenslotte blijf je maar rondjes draaien met hetzelfde uitzicht, we hadden toch rustig de tijd om te kletsen en wat in te kakken van het eten. De gondel werd telkens een keer stilgezet, voor bijbestellingen van mensen en voor het toetje. Dat maakte het compleet. Ik merkte wel dat ik echt geen persoon voor hoogtes ben, vooral op het moment dat onze gondel over het hoogtepunt heen ging, ik zat continue dan in het luchtledige te kijken. De andere kant op kijken was een stuk rustgevender merkte ik toen we op het eind even gewisseld waren. Nadat het ritje klaar was gingen we nog even bij het restaurant dat op het terrein was zitten, we hoefden niet bij te eten, waar we grapjes over hadden gemaakt tijdens het ritje. Maar je eigen sushi meebrengen was ook nog even als onderwerp langs gekomen. Het werd steeds donkerder toen we toekeken hoe het rad ronddraaide, en het kleurde allerlei kleuren. Een mooie avond zo aan het eind van de werkweek.

Deze week was ik duidelijk onrustig, zat minder goed in mijn vel. Dat is bij mij onder andere te merken aan mijn aanrecht. Als ik niet elke dag zorg dat het aanrecht voor het slapen weer opgeruimd is, en integendeel de hele week aan het oppotten ben, dan klopt er iets niet. Ik denk dat het gekke gedoe met die Corona patiënt bij yoga, die vind jij hele week verstierde de oorzaak was. Ik heb er een hekel aan als er geen orde is, maar in zo’n week maak ik me daar dan toch minder druk of over.

Vandaag voor het eerst weer gezongen met mijn koor, binnen dit keer. Van alle kanten kwamen al direct geluiden van bange mensen die vreesden Corona op te lopen en gingen ofwel van koor ofwel schorten het naar koor komen nog even op. Alsof je de rest van je leven weg kunt lopen van alles om maar niet het hele kleine risico te lopen dat je het heel misschien toevallig krijgt. Hoewel ik begrip moet hebben dat iedereen zelf moet bepalen wat ie wil, vind ik het maar slap. Vooral als er nog eens een enorm verhaal volgt waarom ze toe geven aan hun angst. Hou toch op met dat gemekker denk ik dan en ga eens nadenken. Voorzichtigheid is één ding té voorzichtig een tweede. Het is natuurlijk frustratie die mij tot deze gedachten brengt, frustratie om een situatie die wij niet controleren, en de reactie van mensen op die situatie ook niet. Compassie zou me beter staan, maar soms lukt dat gewoon even minder. We moesten vandaag het koor opsplitsen in twee omdat we geen goede ruimte hadden, de kerk had onverwachts een bruiloft, en dan nog waren we maar met de helft van het koor. Er zijn een aantal nog met vakantie dus hopelijk zijn het er weer wat meer straks. Ik vind het heel jammer want iedereen op het koor is wel voor mij een soort familielid die dus ook daarna verdwijnt.

Na het koor, waar ik overigens heen was gefietst zowaar, het was ook weer heerlijk weer met zijn 20 graden, ging ik nog naar de winkel. Ik had niet geluncht en dat is nooit slim als je naar de winkel gaat. Ik had dus ineens zin in sushi, ja, zelfs na gister het gegeten te hebben, ik heb de smaak weer helemaal te pakken, en nam mijn eigen doosjes mee als verpakking. Maar ook stond de loempiakraam er weer dus dat leek me ook wel lekker, vooral ook omdat ik nog te vroeg was voor het open gaan van de afhaaljapanner. Twee vegetarische loempia’s gegeten, heerlijk. De man maakt ze zelf, althans zijn vrouw dan. En dus ook sushi gehaald. Maar ook zalm voor op de ovenbroodjes, ook biologisch. Ik zit altijd in tweestrijd: koop ik 2 ons gekweekte zalm of 1 ons biologische zalm die als het goed is niet gekweekt is. Er is wel een groot smaakverschil. Sinds ik echter een documentaire heb gezien over hoe die kweekzalmen leven, als teveel haringen in een ton, geen ruimte om lekker te zwemmen, vetgemest en zwemmend door elkaars poep, vind ik het ethisch onverantwoord om het te kopen. En toch zwicht ik soms wel eens… Deze keer niet maar het scheelde weinig. De gedachte deze keer was ook ‘waarom voor kwantiteit gaan als kwaliteit beter is’. En vooral vind ik het lekker voor het weekend en dit biologische is met twee dagen op. De andere kan ik minimaal 4 dagen van eten. En dan werk ik al weer. Door-de-weeks vind ik het sowieso overbodige luxe.

Vanavond met één van mijn buurmannen de beugels gehaald om mijn balken onder het dak te versterken voor als er sedum opligt. Ja de voorbereidingen zijn gestart. Bij de Hornbach was het echter belachelijk druk! Het is wel een grote winkel en iedereen spreidt zich aardig over de winkel naar het zijn smalle paden. Als ik me ergens druk over zou maken zou het deze plek zijn. Ik ga bijna altijd vast de Praxis, om de een of andere reden is het dat altijd een stuk rustiger. Ik begreep van mijn buurman dat de Hornbach zo populair is omdat je er de onderdelen makkelijker per stuk kan krijgen. Bij de Praxis moet je het schijnbaar veelal per pak of aantal iets kopen. Maar ik blijf de Hornbach maar een soort Aldi vinden, totaal niet overzichtelijk en in schappen die niet ogen. En goedkoper is het er ook niet perse. Maar ja, we vonden wat we nodig hadden en waren er in no time weer uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s