Home » Uncategorized » Inzicht door een toiletdroom

Inzicht door een toiletdroom

Ik had weer een rare toiletdroom. Die gaan om de een of andere reden altijd over verstopping of stank. Of het niet kunnen vinden van een toilet. Eén van mijn trauma’s, verstopping, uit mijn jeugd omdat ik altijd teveel toiletpapier gebruikte en dat soms iets teveel was voor de riolering. En ik was niet altijd de enige. Dus misschien lag het gewoon aan de riolering. En de stank… Nou ja die momenten waren er vroeger genoeg. CF geeft nu eenmaal ook verterings- en darmproblemen. Gelukkig is dit sinds de transplantatie een stuk beter…. meestal. Ook een kwestie van genoeg pillen slikken en geen rotzooi eten, wat me steeds beter af gaat. In mijn droom werd ik hiermee ook geconfronteerd. Ik bespaar de lezer de inhoud van de droom. Maar in de droom vroeg degene die ermee geconfronteerd werd ‘is dit nu jouw biologische probleem?’ Ineens kwam bij mij de gedachte dat kennis bij anderen over mijn situatie, over mijn beperkingen, mij rust geeft! Het scheelt dat er geen angst hoeft te zijn over stinken in de wc en over andere dingen als het niet verborgen hoeft te blijven, geen geheim meer is, niet om me voor te schamen. Openheid over ziekte scheelt. Mijn weblog geeft kennis aan anderen over mijn leven, en creëert daarmee begrip. En al die jaren in mijn jeugd, maar ook daarna, heb ik dat niet geweten, heb ik alles verzwegen. Waardoor de omgeving ook niet goed met mij om kon gaan. Had ik dat geweten… Maar ja toen had ik een andere beleving die vooral ingegeven was door angst. Wat als ze het weten van mij en mijn beperkingen, dan gaan ze me vast zielig vinden of rekening met me houden. Of me pesten. Maar feitelijk heb ik het nooit uitgeprobeerd. Het feit dat ik het fijn vond om met soortgenoten op te trekken lag vooral ook in het feit dat deze wisten wat het was en waren nooit verrast. Maar ook niet lotgenoten zijn tot heel veel meer in staat dan ik ze de kans heb gegeven. En bijzonder inzicht en dat in een droom nog wel.

Vandaag merk ik nog eens extra hoe blij ik ben dat ik weer meer vogeltjes hoor en zie. Het lijkt of ze uit hun zomerslaap zijn gekomen nu het weer wat koeler is. De koolmees maakt weer zijn glazige geluidje, repeterend op en neer, en een koppeltje komt regelmatig van mijn silo eten. Heel snel pikken ze wat zaadjes en vliegen dan snel weer weg. Binnenkort ga ik ook een pot speciale pindakaas plaatsen, dan zal het wel drukker worden. Nu vliegen ze al wat op en neer in mijn tuin terwijl ik op een afstand door mijn terrasdeur op mijn bank naar ze zit te kijken. Heel rustgevend. Toch wel fijn dat ik veel struiken in mijn tuin heb waar ze op kunnen zitten en mijn tuin in ogenschouw kunnen nemen. Het badje is nog niet zo populair. Misschien zijn er in de buurt nog meer interessante badjes. Of zijn het gewoon vieze vogels en houden ze niet van badderen.

Ondertussen merk ik ook dat mijn eetpatroon weer iets gewijzigd is. Ik koop elke week verse krentenbollen van de ekowinkel. Met kaas zijn die zo lekker!! En ook eet ik weer meer tosti’s, nu ik de grill van mijn vader geleend heb. Dikke kans dat hij die niet meer terug ziet…

En vandaag weet ik ook dat ik verder kan gaan met fase 2 voor het leggen van een sedum laag op mijn schuur. Het is geschikt bevonden door een expert. Er kunnen nog wat meer verstevigingen aangebracht worden, dus dat ga ik doen. We, ik en één van mijn buren, kunnen door naar het opvragen van offertes voor het leveren en eventueel plaatsen van de sedumcassettes. Ik ben er heel blij mee, en merk dat ik toch stiekem wat bang was dat deze droom niet door kon gaan omdat mijn dak niet geschikt zou zijn. Zelf heb ik helemaal geen zicht op het dak, het zijn vooral mijn buren die zicht hebben op het dak hebben die er profijt van hebben, maar ik hoop minder water door de afvoer van de schuur te krijgen waardoor er minder mos op mijn tegels komt aan de voorkant en ik dus niet meer op een soort glijbaan terecht kom als ik er loop. Maar vooral de natuur hoop ik gaat hier profijt van hebben, meer plantje met bloemetjes voor de bijen en hommels en vlinders. Toch zo’n 16,5 m2.

En dat ik moe was van onrust en drukte bleek ook wel toen ik even ging liggen en ik voor ik het wist een uur later wakker werd. Ik had het er net met de overbuurvrouw over gehad. Zo’n dutje doet wonderen. Ik heb ook weer even zitten filosoferen over het nemen van een hondje. Maar een andere buurvrouw herinnerde me er weer aan wat een drukte en aandacht zo’n hond vraagt. En soms gedoe. Want je moet het wel treffen met de hond. Net zoals niet alle kinderen engeltjes zijn…

Ondertussen heb ik een verwijzing van mijn huisarts naar een goede orthopeed voor een second opinion. Ik moet daarvoor wel eerst mijn gegevens krijgen van het vorige instituut, dat wordt me nu opgestuurd. Weer een stapje verder aan stad ik op zich niet te springen om een operatie. Ik wil gewoon weer lekker kunnen tennissen. En dat kan alleen als ik op mijn knie kan vertrouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s