Home » Uncategorized » Coronatest

Coronatest

Mijn belangrijkste wapenfeit op deze vrijdag was de Coronatest. Ik moest vroeg op, 9 uur had ik de afspraak, dus opschieten geblazen. Ik was toch wel wat onrustig, niet wetende wat ik zou aantreffen: een drive-through of een kantoor.

Ik reed er toch iets te laat heen, het was 10 minuten rijden volgens Google Maps, maar ja, ik wil er ook weer niet veel te vroeg zijn maar wel op tijd niet wetende of er een wachtrij zou zijn, ik vertrok al met al om 8.40 uur…

Gek genoeg gaan de dingen meteen anders als je haast hebt. Ik stond voor een verkeerslicht en het duurde langer dan normaal voor die op groen ging. Toen naar de volgende, weer wachten, langer dan normaal, want meestal kan je direct doorrijden als je de rotonde 3/4e neemt. Vervolgens een stuk provinciale weg, daar kon ik ff gas geven, maar bij één van de volgende verkeerslichten zat ik ineens achter een slak, die alle ruimte nam en ik niet langs kon… ook dat is iets dat me normaal niet boeit, maar nu dus wel ff… Ook nog weer eens iemand die onnodig links bleef rijden want ze hoefde niet eens af te slaan bij de direct volgende kruising. Het gevolg was natuurlijk, Wet van Murphy, dat ik net te laat was om nog door groen te kunnen gaan bij de kruising. Maar op dat moment was ik al heel dichtbij, dus ik had goede hoop, met het voorbehoud dat ik nog steeds niet wist wat ik zou aantreffen.

Ik reed het industrieterrein in waar de GGGD zou zitten, en toen ik op de plek kwam, kon ik in elk geval niet echt een kantoor aanschouwen, het waren allemaal van die grote panden die je op een industrieterrein ziet, en waar huisnummers ook niet de eerste prioriteit lijken te hebben. Wel een parkeerplaats die aan alle kanten afgezet was met linten. Maar waar ik nu precies moest zijn… ik baalde dat ik niet even ‘voorgereden’ had, zoals mijn moeder dat vroeger altijd deed bij dit soort dingen, al voel ik me wel een oude lul als ik dit zo zeg. Op één van de hekken stond in het klein GGGD >>> dus dacht ik dan moet ik dat maar volgen. Maar ik twijfelde toch wel, dus uiteindelijk reed ik volgens mij drie keer heen en weer voor ik echt doorreed. Ondertussen had ik door dat het inderdaad een Drive Through is, vergelijkbaar met de McDonalds, en dat er door mijn getreuzel en onzeker gedoe al weer wat mensen voor mij waren gepiepeld.

Het parkeerterrein was net als bij het inchecken op Schiphol, als een soort labyrint zonder keuzepaden, zodat je wel aan moest sluiten achter de andere. Er stonden zo’n 15 auto’s al te wachten en die stonden maar stil te staan. Ik probeerde niet teveel naar de klok te kijken, maar het bleek toch wel dat ze echt om 9 uur zouden beginnen en dat naderde snel. Ik kon ook niet goed zien waar de eerste auto eigenlijk heen moest gaan… die stond voor een grote deur zo bleek, die nog open moest gaan. Ik zag ook nog wat fietsers staan. Ik had eerder ook overwogen met de fiets te gaan, maar bedacht me dat ik waarschijnlijk te weinig tijd zou hebben en het toch iets rustiger wachten is in de auto. Het zou me maar vijf minuten gescheeld hebben overigens op de fiets dus eigenlijk was het een niet heel milieuvriendelijke keuze.

Om 9 uur ging daadwerkelijk de eerste auto ergens heen rijden, en er volgden al snel nog twee anderen. Ik kon opschuiven. Ondertussen begon het te regenen, en was ik helemaal blij dat ik niet op de fiets was gegaan. Wel een raar gezicht die fietsers in een rij met auto’s, die netjes op hun beurt moesten wachten… dat zie je niet elke dag, die piepelen meestal voor. Het ging vrij vlot en voor ik het wist stond ik vooraan en zag ik hoe het ingericht was: een grote ruimte met drie plekken met een huisje, zoals bij een marathon waar je een stempeltje moet halen, waar iemand met een laptop achter zat en een plek waar ik moest parkeren.

Ik kon ook vrij snel doorrijden en was inderdaad binnen de 10 minuten van de afspraak op de plek waar ik moest zijn. Mijn gegevens werden gecontroleerd en ik kon rustig vragen stellen. Zo kon zou ik binnen 48 uur gebeld worden door een anoniem nummer, ik geen schriftelijk bewijs krijg, ze geen voicemail inspreken, maar wel opnieuw bellen als ik niet op tijd de telefoon opneem, en als ik echt een schriftelijk bewijs nodig zou hebben, dat ik dan naar een private organisatie zou moeten gaan…. nu heb ik dit niet nodig, maar dat hadden ze toch minimaal wel even mogen zeggen bij het maken van de afspraak, bedacht ik me. Het is dus een officiële officieuze test.

Ik kon vervolgens doorrijden naar het mannetje in het pak. De bepakking was me inmiddels van televisie al bekend, compleet met spatschermpje maar zonder mondkapje, toch een stuk beter voor zo’n medewerker. Ik had wat bloed in mijn neus gehad zo bleek bij het spoelen die ochtend, mogelijk een klein adertje gesprongen vannacht. Zal je dat weer hebben, dacht ik nog vanochtend, dus zei dat hij beter het linker neusgat kon nemen. Maar ja, hij ging veel dieper, voorbij de plek waar de neusbloeding was geweest, om wat weg te halen. Het was een raar gevoel maar niet veel raarder dan ik ooit gehad heb. Ook de keelafname was niet echt problematisch. Ik begreep dat mensen het een vervelende handeling vonden, maar ik heb wel erger meegemaakt.

Toen na mijn neuspoliepenbehandeling de tampons na 2 dagen eruit gehaald werden, te vroeg naar mijn beleving en ervaring, gingen de wonden weer bloeden op een bepaalde plek. En toen heeft de dokter zo’n tampon, dat feitelijk een soort brede spatel is van ongeveer 20 bij 2,5 centimeter, mijn neus in geduwd waarbij ik even dacht dat toch echt iets te breed was voor mijn neusgat en neusdoorgang… Maar dat paste dus toch wel… en niets weerhield haar om deze ultimum remedium, die ze normaal onder narcose doet wat ik toen helemaal begreep, met gezwinde spoed en weinig voorzichtigheid, uit te voeren. Ik weet nog dat de tranen me in de ogen schoten, zo’n pijn deed dat! Het vervelendste was nog dat ik ze hiervoor al gewaarschuwd had, bij mij herstellen die wonden minder snel. Maar ja, wie luistert er nu naar een patiënt met weet ik niet hoeveel jaren ervaring, nietwaar… En het vervelende was dat ik dezelfde behandeling nog een keer zou kunnen krijgen als de volgende keer dat de tampon eruit wordt gehaald, en er misschien weer wondjes opengaan. Als je eenmaal weet wat je kan verwachten dan kan je je nog minder op je gemak voelen… soms is het beter niet teveel te weten…

Hoe dan ook, de test was relatief eenvoudig, ik was snel weer thuis met nog een hele dag voor me. Ik zou vaker zo vroeg moeten opstaan op een vrije dag, dan heb je veel meer tijd….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s