Home » Uncategorized » Sluitend, vullend en volgend

Sluitend, vullend en volgend

Al vroeg wakker om 8 uur, zware ogen nog, maar wel genoeg besef om even weer te weten hoe de de temperatuur op te nemen. Vannacht ook gedaan, aangezien ik droomde over of ik wel of niet een Coronatest moest doen, aangezien ik neigingen heb tot verkoudheid, zoals op dit moment. Maar ja, het grote probleem is dat ik CF heb en dus mijn holtes chronisch ontstoken zijn, althans delen van het jaar als ik kou heb gevat, zoals volgens mij een paar keer gebeurd is afgelopen week. Nog meer rare dromen waarbij een goede vriend van mij naar porno zat te kijken in een kamer waar ik ook was, waar ik naar een toilet ging om iets te zoeken in een grote bak aarde en het niet kon vinden, en toen ik wegging en weer terug kwam, de bak met aarde weg was en ik datgene dat ik niet meer kon vinden nu voor altijd kwijt was. De schoonmaakster bleek het opgeruimd te hebben… logisch, wat moet een bak met aarde op de wc doen… Een paar dagen geleden had ik een rare droom waarbij een soort proef werd gedaan, zoals bij biologie, waarbij iemand een stuk uit een spier sneed, het leek wel een bovenbeen. Telkens weer kwam dat beeld van het stuk dat uitgesneden werd terug. Heel griezelig maar ook weer fascinerend. Onbegrijpelijk wat dromen voor vreemde beelden kunnen geven.

Vanochtend bedacht ik me ik dat de planten niet meer water had gegeven toen ik thuis kwam gister. Voordat ik mijn ontbijt wilde maken, muesli met yoghurt, amandelen en walnoten, en onderwijl het water kookte, ging ik dus direct die planten maar water geven, anders zouden ze weer een hele dag tekort komen. En ook de plantenbakken voor de schuur moesten gedaan worden. Ik ga dan door de schuur, en toen ik de schuurdeur wilde open doen en deze weer bleek te klemmen, was ik het zat. Ik ging na het water geven direct naar boven om mijn niet eerder gebruikte schuurmachine te pakken, schuurpapier erop, ook nog onaangebroken, en zette me aan het schuren. De aannemer had hier al eerder een poging gedaan om dit te verbeteren, maar tevergeefs. Hij zei al dat hij weer iets te strak gewerkt had, heel vervelend want daarna is hij weg en moet ik het (laten) oplossen. Ik had gezien wat hij de vorige keer deed, de scharnieren verzetten hadden niets opgeleverd, dus de bovenkant afschuren was het devies. En op de trap met het schuurapparaat was niet veel later de deur ook echt gewoon direct weer open dicht te doen, zonder dat het klemde… Nog voor het ontbijt een succesje behaald! De dag begint goed.

Ook bedacht ik me dat ik dan meteen ook wel de tuintafel en -stoelen kan schuren en dan misschien ook meteen met kleurloze lak bewerken… Die moest ik dan nog wel eerst kopen… Ook had ik mijn bestelde planten ontvangen, althans de buurman, dus die ben ik maar vroeg gaan halen. En dat was het signaal voor de tweede activiteit, de plantenbakken die in mijn schuur stonden te wachten, vullen met hydrokorrels, aarde en uiteindelijk de planten. Ik bleek echter niet genoeg hydrokorrels te hebben, dus ik moest eerst naar de winkel. Dat heb ik dus maar direct gedaan, en ook nog meer aarde en nog een paar plantjes die ook mooi in de bak konden.

Voor het definitief vullen van de bakken ging ik echter eerst dan toch de bramen oogsten die mijn tuin heeft opgeleverd, de eerste lichting. Telkens op mijn wandeling zie ik bramenstruiken en bedenk me dat ik naar mijn bramen moet kijken. En ja, die waren al aardig aan het rijpen, in elk geval de helft ervan. Dus ik heb een bakje gepakt en de bramen geplukt. Een heel bakje vol! Ze zijn wat zurige en een enkele zoete, het is niet echt mijn ding. Ik heb het bakje op de grond gezet, ik ben benieuwd of er dieren zijn die ze lusten en komen opeten. Als het maar geen ratten zijn…

De bakken vullen deed ik maar na de lunch. De lunch was nog weer een wit bolletje met een vega burger, ik moest die witte bolletjes nog opeten, die heb ik al bijna een week in de koelkast. Gelukkig lopen ze nog niet weg. Dat was weer een klusje op de knieën, korrels aanvullen, aarde erbij, plantjes uit de plastic bakjes halen… dat is ook zo wat, ik heb een gigantische stapel met plastic bakjes nu over van al die planten die ik de laatste drie maanden geplant heb… wat moet ik ermee! Het liefst breng ik zet terug naar het tuincentrum, maar ik vergeet telkens te vragen of ze die wel willen hebben. Gelet op de duurzaamheid zou je denken van wel, maar de kans is groot dat zij ze ook krijgen van de kwekers waar ze van kopen en ja, die halen ze waarschijnlijk weer van de groothandel… maar weggooien vind ik ook zonde… maar het wordt zo langzamerhand een uitdragerij in mijn schuur.

Eenmaal klaar met de klusjes bedacht ik me dat ik mijn oren nog moest laten uitspuiten om 15.50 uur. Ik had niet alle tijd meer van de wereld. Maar ik voelde me ook wat moe en warm weer, alsof ik weer verhoging heb. Ik voel dit ook aan mijn handen gek genoeg, die voelen ook warmer aan. Ik heb dus getempt en ik bleek toch weer 37,4 te hebben. Dus ik toch maar de huisarts gebeld, althans de assistente, en afgestemd. En overeenkomend met de droom was toch het advies die Coronatest maar te laten doen. Maar ja, dat kon niet direct, het is volle bak op alle stations, zo lijkt het. Dus morgen om 9 uur ben ik aan de beurt. En dan zou het nog op tijd moeten zijn voor zondag dat ik weet of ik nu wel of niet kan gaan. Maar ja, ik weet bijna zeker dat het alleen maar een holteprobleempje is… maar ik wil mensen om me heen geen risico laten lopen. Dus ik heb het tennissen voor vanavond maar afgezegd, ook al is dat in de openlucht en kom ik niet dichtbij mijn tennispartners. En ook heb ik mijn wandeling voor morgen maar afgezegd. Ik vind het jammer, maar ik merk ook dat het me meer tijd voor mezelf geeft. Ik lig nu veel op de bank en merk dat mijn lichaam erom vraagt. Al dan niet met film of serie voor mijn ogen. Meestal sluit ik mijn ogen namelijk en mis ik vervolgens het nodige…

Tussendoor nog maar even mijn vader gebeld. Ook hij moet het weten aangezien ik zaterdag weer met hem afgesproken heb. Met een beetje geluk heb ik voor die tijd de uitslag. Want anders… ja, misschien alleen buiten elkaar ontmoeten, in mijn tuin, op afstand… en niet blijven eten.. nou eerst die test maar afwachten. Het ziekenhuis zei dat het soms al binnen 24 uur bekend is, vooral als je bij de vroege ochtendshift zit… dus laten we dat maar hopen.

Ik had vanavond diepvrieseten… niet dat ik het bevroren gegeten heb, nee, ik had het er om 17 uur uitgehaald, maar dat bleek niet echt de bedoeling te zijn voor de vis, die had er al vanochtend uitgehaald moeten worden of zelfs gister. De groente daarentegen is een ander verhaal. Ik heb eerder wel eens ingevroren groente laten ontdooien gedurende de nacht, maar dat werd bijna pap. Ik durfde dat niet met de direct ingevroren groente te doen, die dus uit het diepvriesvak van de winkel kwam, maar het gevolg was dat het allemaal nog in de pan moest ontdooien. En dat duurt ook een tijd… Vervolgens was ik bang dat ik half koud eten zou opeten, maar ook dat ik het te lang zou laten pruttelen, zodat het alsnog pap zou worden. Uiteindelijk, met voldoende vocht, toch af en toe het elektrische vuur hoger gezet en al met al bleek het allemaal goed warm. En nog verdraaid lekker! De combinatie van groenten, de vis, de hoeveelheid sambal, Thaise vissaus, peper, gembersiroop en wat ketjapsaus maakten het tot een heerlijk maal. En ik heb nog voor twee keer over…

Voor en na het eten zag ik eerst de film “The Red Lantarn”, een Chinees drama dat speelt rond 1920, toen er nog concubines waren (voor zover die er nu niet meer zijn). Een indrukwekkende maar ook heerlijk rustige film, prima om lekker lui voor op de bank te hangen. Helaas stond net het eind er niet op, dat was bij een andere opname erbij genomen, maar ja, die had ik al verwijderd… mijn oude digidecoder nam het dan dubbel op, nu was het foetsie. Dat is dus even wennen…

Ik zag daarna de film Virgin Mountain, die ik opgenomen had, tjonge wat een juweeltje! 5 sterren! Wat een geweldige film over een pure man, die verlegen is, in de 40, een beer van een kerel en nog bij zijn moeder woont. Hij werkt op het vliegveld en is te goed voor deze wereld. Tot ze over zijn grenzen heen gaan. En als hij een spontane vrouw ontmoet blijkt hij nog veel meer in zijn mars te hebben. Als je eens wat anders dan herhalingen wilt zien! Uit IJsland komen de mooiste juweeltjes.

Ik heb overigens een nieuw meditatief trucje ontdekt: ik neem een glas water, tot 3/4e gevuld, ik neem 3 scheppen Resonium, en doe die in het water. En vervolgens ga ik kijken wat er gebeurt. Die resonium gebruik ik overigens voor mijn Kaliumprobleem, ik breek dat niet goed af, dus don’t do this at home, tenzij je hetzelfde probleem hebt natuurlijk… Het is fascinerend wat er gebeurt. Om te beginnen zakt de poeder vanuit het midden als een trechter naar beneden, aangezogen door het poeder dat onderaan al in het water opgenomen wordt. Er is onder het poeder één of meerdere luchtbellen ontstaan, waar het poeder zich langs moet wurmen. Vervolgens hoor ik een soort gedruppel: er is iets dat in de luchtbel valt, alsof het iets lekt. Dan hoor ik een zuigend geluid, het water dat het poeder meedogenloos naar beneden trekt. Dat duurt best lang kan ik je zeggen en dan ligt er nog een hele boel poeder dat nog moet zakken… ik had iets minder tijd om te wachten dus ik het het proces iets versneld door met een lepel langs de kanten het water, en daarmee de luchtbel doorprikkend, vat te laten krijgen op het poeder. En dan gaat het snel, zoals bij de Titanic. Er is geen houden meer aan, het poeder is ten prooi aan het water gevallen en zakt heel snel naar de bodem. Er blijft een waas van poeder over, en als ik lang zou wachten zou dat wel eens helder water kunnen zijn. Maar zolang wacht ik niet, ik moet het opdrinken… Maar het is pure natuurkunde dat voor mijn ogen plaatsvindt… als ik het had gevolgd op school had ik het vast kunnen benoemen, het zou een combi van zwaartekracht, osmose, of weet ik veel wat kunnen zijn. Ik heb niet voor niets alle ‘kunde’ vakken laten vallen toen ik een vakkenpakket moest kiezen op de HAVO, eeuwen geleden.

Zo is er toch weer een dag voorbij waar eigenlijk heel veel gebeurd is, en ik heel nuttige dingen heb gedaan. Die test moet ik morgen nog mee gaan maken, maar ik zit me al in te denken hoe het zal zijn als ik straks mensen volledig in plastic ga tegenkomen, alsof er een virusuitbraak is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s