Home » Uncategorized » De laatste klus

De laatste klus

Vandaag vroeg op voor een weekenddag, want om 10 zou mijn buurman komen voor het laatste klusje: mijn netwerkkabel door het plafond trekken van mijn werkplek naar het modem. En hoewel ik op tijd wakker was, vloog de tijd door mijn vingers en was hij voor ik het wist al voor de deur.

Ik had alles al wel voorbereid, tangen klaar, adapter klaar. De eerste uitdaging was de oude netwerkkabel, die te kort was en slechts Cat5, verbinden aan de nieuwe Cat6 kabel zodat we met de eerste de tweede door het gat konden trekken. Plakband was niet sterk genoeg, ik had gelukkig tape en het bleek een eitje te zijn als ik de kabel maar recht maar boven het gat hield. Daarna kwam het lastigere stukje: de buitencouting rippen zonder de draden te beschadigen. Dat mislukte twee keer maar gelukkig was de kabel lang genoeg. Ik liet het mijn buurman maar doen, hij heeft een aanzienlijk vastere hand en hij zei dat hij toch wilde oefenen voor bij hem thuis. Goed excuus dacht ik zo en ik was er natuurlijk voor de ondersteuning en de juiste volgorde van de kabels want die moet precies goed zijn anders geen netwerkverbinding.

Het lastigste daarbij is dat de draden in elk elkaar zijn gedraaid en dus uit elkaar gehaald moeten worden, recht getrokken moeten worden zodat de krommingen eruit zijn en daarbij trek je makkelijk zijn draad kwijt. Wat twee keer gebeurde. Maar bij de derde keer, konden we de draden op gelijke hoogte afknippen zodat ze even lang waren. Maar toen moesten de kleuren opnieuw gecontroleerd worden en er waren wat draadjes verwisseld van plek. Daar is dus die vaste hand nodig want je moet dat heel precies doen. Maar ook dat ging goed. Toen de uiteinde van de buitencouting nog in de adapter erbij en vast drukken maar met de speciale tang. En klaar is Kees. En het werkte direct. Ik wilde hem meteen een high five geven, maar bedacht me dat dit niet mag, dus maar een elleboog gegeven… Wat een onzin ook weer, dacht ik, als je zo dicht op iemand al samen geklust hebt en dan toch om de regel die hand niet tegen elkaar kunnen slaan… Bij tennis geeft dat ook van dit rare situaties dat je niet meer lekker spontaan elkaar kan feliciteren na een goede bal. Dat moet je dan de rackets tegen elkaar tikken of zo als alternatief…

Maar ik was zo blij!!! Het laatste klusje gedaan, het slotstuk van alles eigenlijk dat het doel ook was van alles. Geen kabel meer via mijn trapgat maar gewoon maximale verbinding via het plafond! Daarna moest ik bijkomen van alles, tot ik naar mijn vader zou gaan. Dus buiten geluncht, met ovenbroodjes kaas, in de heerlijke warme zon. Het was zo prachtig blauw af en toe maar ook regelmatig bewolkt dat ik het even moment bijna verbrandde en het andere moment weer heerlijk koeler kon zitten: petje op, petje af.

Na de lunch snel naar de winkel de inkopen doen voor de lunch morgen met mijn vriendengroep en daarna nog even bijkomen op de bank, klein dutje proberen te doen wat niet helemaal lukte. Ik was ietwat laat bij mijn vader maar was nog net voor dat hij me zou bellen, zo dacht ik, maar dat bleek hij toch gedaan te hebben terwijl ik op de parkeerplaats waar… De zon was echt helemaal weg inmiddels, buiten zitten was eigenlijk meer voor de frisse lucht dan voor de zon. Ik kon wel makkelijker de vogels bekijken, het waren allemaal koolmeesjes die op een neer vlogen. Ik had wederom de verrekijker bij me, die neem ik standaard mee naar hem mocht er nog een bijzondere vogel in de boom komen. Vlakbij mijn vader had ik wel een buizerd zien cirkelen op niet eens zo’n grote hoogte, naar ja ik was aan het rijden met mijn dak open en kon niet erg lang kijken, laat staan dat ik het met mijn verrekijker had kunnen bekijken. Ik kon ook nergens parkeren dus heb het maar gelaten.

We hebben Indisch gehaald bij de afhaal die sinds kort op de hoek zit bij mijn vader, lekker makkelijk, kan er zo heen lopen. Het smaakte heerlijk, twee heerlijke maaltijden op een rij deze dagen. Daarna mijn broer gebeld die in Valencia zit via videobellen. Hij zat nog lekker volop in de zon, hartstikke bruin en lekker te genieten. Ik was even jaloers. Hopelijk zit ik over iets meer dan een week ook zo lekker in de zon bij een zwembad.

Met mijn vader naar de eerste aflevering van Informer gekeken en daarna rap naar huis voor het tweede deel. En het opgenomen. En de planten nog maar weer water geven, de planten voor mijn schuur zijn dorstig als de pest! Nog even bloggen en snel naar bed, morgen een drukke dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s