Home » Uncategorized » 1,5 meter droom

1,5 meter droom

Ik had vannacht mijn eerste 1,5 meter droom. Ik was met een vrouw, een collega op sommige momenten en andere momenten was ze dat weer niet, met wie ik naar een film zou gaan. Maar ineens was het geen film maar een bijeenkomst, dan weer een optreden. Ze durfde niet te gaan dus ik stelde voor dat we zouden afwachten hoeveel mensen er zouden komen en misschien zou het heel rustig zijn. We konden nog altijd niet naar binnen gaan. Dat vond ze goed. En ja het was rustig. Het was een grote ruimte, met stoelen verspreid opgesteld. Maar toen bleek dat er gedanst zou gaan worden of een optreden komen waarbij we moesten gaan staan, en iedereen ging toch dicht bij elkaar staan. Of zocht een plek om op zichzelf te kunnen staan. Ik was zoekende en ging toen weer bij die vrouw staan, die heel vertrouwd aanvoelde wel. En toen stond ik ineens op een soort balkon en iemand deed een toespraak maar niemand kon hem horen, dus ik liep er omzichtig naar toe om dat te zeggen. De vrouw die over de organisatie ging liep naar een installatie en begon te vloeken en tieren dat het niet werkte en ik vroeg of ik kon helpen. Dat hielp wel iets. En toen lag ik ineens bij die college, ze lag straks tegen me aan, maar zei dat ze afstand wilde houden, maar ondertussen lagen we wel lip tegen lip, zonder iets seksueels te doen. Het voelde fijn en benauwend tegelijk. Ze riep iets tegen een andere vrouw hierover maar liet het gewoon, alsof ze zich vastklampte aan mij. Ondertussen ging er continu een gevoel door me heen dat het misschien niet veilig is om te gaan vliegen, of op reis te gaan, dat ik misschien niet iets moet riskeren, en de vraag of het me waard is om een risico te lopen na zo’n leven van strijd en daarna een cadeau in de vorm van nieuwe longen en dat ik dat op het spel zet om dat kwijt te raken.

Ik had gisternacht enorm gezweet en een bang dat ik Corona had. Maar toen ik opstond om naar de wc te gaan merkte ik al wel dat ik gewoon alleen maar warm was. Maar ik had het ook koud gehad omdat het raam open stond en het in de nacht nog koud was. Mijn T-shirt was nat van het zweet. Vannacht had ik dat weer even in mildere vorm. Ook heb ik al twee dagen op rij een keer een droge hoest gehad, heel even, gek kort, maar wel zodanig dat ik dacht dat ik er niet aan moest denken om weer zo te moeten hoesten zoals vroeger, zo benauwd zijn.

Ik heb het gevoel dat nu de zorgen over mijn werk even weg zijn, de zorgen zich nu lijken te richten op mijn vakantie. Het stemmetje in mij dat mij overal voor wil behoeden, ik vind het verwarrend, is het mijn intuïtie of is het mijn beschermer die me tevens ook tegenhoudt om de dingen in het leven aan te gaan, zonder te weten waar het heen gaat, zonder controle. Het lijkt of er nu ineens ruimte komt voor een angst die ik tot nu toe telkens heb weggestopt.

Deze ochtend werd ik weer wakker voor de wekker, derde dag op rij. Ik moest om 9 uur op de baan staan om te tennissen, maar was ruim op tijd wakker. Mijn ogen hadden weer tijd nodig om wakker te worden, ik heb de laatste tijd droge ogen merk ik en ze zijn wat troebel. Hopelijk gaat meer rust daar verandering in brengen. Het was heerlijk om op de tennisbaan te staan, met fijne tennisvrienden die ik aardig ken maar ook weer nauwelijks iets van weet. Het spel ging niet heel fantastisch maar het was een leuke pot. Na het spelen gingen we nog wat drinken en dat was heel gezellig en een moment om elkaar beter te leren kennen. Aanvankelijk echter was het stil terwijl we op het drinken zaten te wachten dat één van ons aan het halen was. Ik vroeg me af wat die stilte betekende. Hebben wij elkaar niet zoveel te vertellen? Eén zat op haar mobiel, zij kende de anderen al heel goed. Dus ik ging maar wat vragen stellen en gaandeweg kwan er een gesprek op gang. Op zich had die stilte trouwens niet echt iets bedreigends.

Toen de twee dames weg waren bleef ik nog even nazitten met mijn tennismaatje, en ik voelde een enorm welbehagen. Ik hoefde nergens heen, had geen dingen te doen, gewoon lekker zitten terwijl hij zat te vertellen over het MBO onderwijs en hoe verschillend sommige leraren in hun vak staan: de één is oprecht geïnteresseerd in de leerlingen en wil ze zo veel mogelijk naar hun einddoel brengen, de ander volgt de regeltjes en als de student ergens niet voor slaagt, ook al is dat niet zijn einddoel en is deze ergens anders wel heel goed in waar hij wel verder in wil, dan kan die strak in de leer zijn en de student laten zakken. Of je helpt het op zijn pad. Studenten kunnen hun leraar soms zelfs op het MBO nog steeds als vijand zien in plaats van iemand die ze kan helpen. En leraren die hun lessen niet vastleggen waardoor het ook niet overdraagbaar is aan anderen. Of studenten PowerPoints geven zodat ze naslag hebben. Heel verrassend en interessant. Ik heb weer wat geleerd in elk geval.

Thuisgekomen ging ik direct aan de slag met de CAT6 kabels die verrassend genoeg toch waren geleverd gisteravond. Zonder bericht van levering en bij de buren afgegeven. Het was een heel gedoe om de kabels weg te halen die ik in kabelgoten had zitten en te vervangen voor de nieuwe kabels die weer in de kabelgoten moesten. Maar met lunch tussendoor was ik in 2 uur klaar. En zeer tevreden over het resultaat. Weer een nuttige activiteit gehad toch!

Snel naar de winkel om daarna nog even een dutje op de bank te kunnen doen alvorens naar mijn afspraak te gaan: een etentje met mijn goede vrienden en ex-huisgenoten. De vriendin had wederom heerlijk gekookt, een Singapoors gerecht als ik het goed onthouden heb. En heerlijke loempia’s, van kip met wortel. Het was verrukkelijk, ik bleef maar eten, maar het was vooral heel gezellig! We hadden elkaar al maanden niet meer gezien en gesproken en er was veel gebeurd. De laatste keer was op de begrafenis van de vader van één van mijn twee vrienden, en toen hebben we elkaar nauwelijks echt gesproken. Ik ging laat naar huis maar het was heel fijn om ze weer gezien te hebben.

En dat is het mooie van goede vrienden, je hoeft de deur niet bij elkaar plat te lopen om het goed met elkaar te hebben en als je elkaar een tijd niet gezien hebt, is het meteen weer goed en vertrouwd als je elkaar ontmoet. Dat heb ik met hen in elk geval! Maar we hebben ook niet voor niets negen jaar met elkaar in één huis gewoond.

Deze dag was in elk geval en mooi begin van de vakantie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s