Home » Uncategorized » Vrijdag, dag 103: Waterdrukte en mieren

Vrijdag, dag 103: Waterdrukte en mieren

Vandaag wilde ik uitslapen maar om half 8 gingen de stratenmakers ineens weer bij mijn aan de slag. Ze waren al een week niet meer in de buurt van mijn huis geweest, maar om de een of andere reden moesten ze net op dit tijdstip dat stukje doen, inclusief het aantrillen van dat stukje. Dus het slapen was klaar. Nu dacht ik dat ik maar gebruik moest maken van de gewonnen tijd, door snel naar de computerwinkel te gaan om de WiFi Extender terug te brengen, die namelijk geen WiFi heeft. En ook om direct tennisschoenen te kopen, zodat ik mijn knie misschien iets minder aan gort blijf spelen. Na een snelle kom yoghurt met muesli ging ik op pad. En het ging precies goed. Ik moest ook wel vaart maken want om 13 uur zou ik in Brabant zijn. Bij de computerwinkel stelde ik nog wat meer vragen, ook over mijn nieuwe laptop die een soort blauw glas heeft op zijn monitor, waardoor ik zowel slecht het scherm zie als ik licht voor me heb, maar ook achter me… ik kan het nog terugbrengen, maar ja, dan moet alles weer op tijd ingepakt worden. Ik had dit getest omdat ik donderdagochtend, vanwege de warmte in mijn werkkamer, overwoog met de laptop aan de eettafel te gaan werken. Dat viel dus tegen. En bij terugkeer in de werkkamer bleek het met de warmte gelukkig ineens ook mee te vallen.

Na de computerwinkel ging ik naar de sportwinkel die pas om 10 uur open ging. Maar ik was er om 2 voor 10 dus even wachten en ik was de eerste die binnen was. De man bij de schoenen hielp me goed, al was het wel een eigenwijze man… (lees: ik was nogal eigenwijs), vooral over de keuze van aanvulling van mijn Tretorn ballen. Die moest ik vooral niet kopen zei hij, want dat zijn stuiterballen, en daar kan je een blessure van krijgen. Maar ja, het zijn een van de weinige ballen die bij regen, of natte ondergrond, niet zo zompig worden dat ze niet meer opstuiten. Ja, je moet ook niet bij regen spelen, was zijn antwoord… ja, ik was wat moe, dus ik irriteerde me direct enorm aan die man. En was bijna geneigd de schoenen ook niet te kopen. Maar ja, dan moet ik weer op zoek naar een andere winkel en ik heb al een pesthekel aan naar winkels te moeten gaan voor dit soort dingen. Dus ik koos eieren voor mijn geld en kocht de schoenen toch. De ballen liet ik nog even, anderen hebben ook ballen. Eerst thuis kijken wat ik nu precies heb.

Thuisgekomen belde precies mijn vader, terwijl ik hem zou bellen. Maar goed, het kwam net goed uit, en hij zou de middag naar mijn broer gaan, dus hij wilde graag weten wat er aan te komen stond. Na een niet al te lang gesprek leek ik nog even tijd over te hebben om te gaan liggen, maar ik lag nog niet of bedacht me dat ik nog moest eten, nog eten moest klaar maken om mee te nemen, allemaal spullen bij elkaar rapen, voor het geval we niet bij water terecht zouden komen, maar een wandeling zouden gaan doen. En redelijk op tijd vertrok ik toch, maar een dutje had ik niet meer gedaan.

Onderweg had ik, ondanks de felle zon en de warmte toch mijn dakje open gedaan. Ik voelde de zon al branden op mijn arm en betreurde ik mijn keuze me niet in te smeren. En mijn hoofd werd ook steeds warmer ondanks het petje dat ik op had. En ik moest nog oppassen dat mijn petje niet af zou waaien… Ja, met een cabrio rijden is niet altijd een feest. Maar ik bleef stug volhouden met open dakje te rijden, terwijl ik toch echt beter met airco had kunnen rijden. Aangekomen bij mijn goede vriendin had ze zeer twijfels of we wel naar het water moesten gaan. Dat had onder andere met haarzelf en een badpak te maken…. maar ik voelde mijn hoofd nog broeien, dus ik hield voet bij stuk, met continue de suggestie te opperen dat we altijd nog konden afwijken of eerder weggaan. Ze was in de volle overtuiging dat het niet druk zou zijn bij De IJzerman, maar ja, mijn strandervaring van woensdag deed me anders vermoeden. Natuurlijk ging ik daar maar niet te veel op in, want ja, vrouwen hebben altijd gelijk (zeggen ze). Maar ik had echt wel gelijk, we moesten naar een verder gelegen weiland om te parkeren. Ze zat nog vol twijfel, ook toen we in de rij stonden, toen we naar binnen mochten, want zoveel mensen op zo’n stuk strand, dat is echt niet 1,5 meter prove! Ik bleef aanhouden dat er vast een rustige plek was en dat we altijd weg konden aan als het toch niets was, maar dat het idee dat ik lekker in het water zou liggen me erg aantrok. Gelukkig ging ze erin mee, ik was zeer blij met mijn vastberadenheid en blijkbaar ook tact.

En inderdaad, het was hutje mutje, maar in de hoek van het strand was nog plek en was het redelijk rustig. Daar lekker gelegen, onder de bomen, We lagen op de harde ondergrond, wel wat anders dan het bedje van afgelopen woensdag aan het strand, er lagen overal takjes die gemeen staken in mijn bottige rug en… er was druk verkeer van mieren onder mij, over mij, over mijn handdoek… echt rust gaf dat niet. Lekker gezwommen naar de overkant van het ven en daarna rustig bijkomen, wat pratend. Terwijl zij lag te praten voelde ik me steeds lomer en slaperiger worden en op gegeven moment zei ik dat maar, in plaats van zomaar in slaap vallen, terwijl zij zat te praten. Leek me wel zo netjes. Ik sliep op mijn rug, althans, ik was een een soort roes, voelde af en toe mieren op me, snurkte wat, zakte weer dieper weg, en toen weer mieren… het was een continue proces die me gek genoeg wel verkwikte… het slaapje dan. Er was aardig wat rumoer, ook toen aan de overkant bij een privé-steiger ineens harde muziek werd afgespeeld. Dus nog wat gezwommen en daarna, toen er ook aardig wat wolken aankwamen, huiswaarts. Er bleek al snel onweer in de lucht te zijn, die hoorde we al bij het teruglopen naar de auto. En thuis bij haar omgekleed en gereserveerd bij het plaatselijke eetcafé.. We waren nog niet binnen rond half 8 of de regen kwam met bakken uit de lucht! Een ware opluchting, al was het die middag redelijk aangenaam als de zon achter de wolken ging.H

Het eten was geslaagd, gezellig, ik had echt trek dus in het begin was ik slap van het late eten, ik eet normaal om 18 uur ongeveer, en na het eten werd ik loom van het eten zelf… deze keer maar weer eens ossenhaaspuntjes genomen, om toch de broodnodige koeienvlees weer een keer voor het ijzer te eten, bij hoge uitzondering want ik eet toch liever geen vlees, en het was erg lekker met een bolletje rijst en wokgroenten. Daarna snel huiswaarts, met de nodige regen onderweg, maar niet heel schokkend. Thuis bleek het ook goed geregend te hebben, dus vandaag geen planten water geven. Snel douchen, wegblogje schrijven en naar bed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s