Home » Uncategorized » Woensdag, dag 101: Even wat anders

Woensdag, dag 101: Even wat anders

Vandaag de eerste van nog 2 hele warme dagen. Vandaag 29 graden volgens mijn app. Ik was echter naar zee en daar voelde het heel anders, afhankelijk van waar ik stond dan.

De dag begon met heel moeizaam wakker worden. Gisteravond was het feest na biodanza nog niet voorbij: ik ging naar buiten om mijn papierbak buiten te zetten, sloot de voordeur en opende de schuttingdeur. Ik bracht de bak naar de weg en ineens raakte ik in paniek. Ik voelde waar mijn huissleutel was in mijn broek en het ontbrak! Wel voelde ik mijn autosleutel. Oh nee, dacht ik, ik heb me buitengesloten! Radeloos keek ik ook me heen, het was inmiddels 0.45 uur. Iedereen leek te slapen. Ik liep langs de schuttingdeur die nog open stond naar achteren en zag dat de buren nog wakker waren. Ik liep naar voren en vroeg ze me in mijn huis te laten met de sleutel die ik bij hen heb ter reserve. En zo geschiedde.

Ik was nog niet binnen, had de sleutel teruggeven, heel fijn dat ik zo’n vangnet heb, en ging op zoek naar mijn sleutels. Ik vond ze echter niet. Al vrij snel realiseerde ik me waar ze waren: in de schuttingdeur… Al die paniek voor niets! Ik snapte mijn eigen domheid niet, maar was wel opgelucht. Ik had echt wel zorgvuldig gevoeld voor ik de voordeur sloot dat ik de sleutel had, ik ben daar altijd heel zorgvuldig in. En toch verloor ik ineens alle vertrouwen… Ik moet wel erg moe geweest zijn, dacht ik.

Maar daarna was het nog niet klaar. Ik was nog maar net in mijn bed of ik hoorde een gigantisch hard geluid van het breken van glas en een klap er achter aan. Het zal toch niet weer gebeuren, dacht ik. Eerder, ergens in september vorig jaar, had een aso mijn raam aan de straatkant ingegooid. Snel wat aantrekkend en mobiel én sleutel in de hand ging ik naar beneden… Daar was niets aan de hand, ook niet buiten. Ook niet achter het huis. Dus na alle lichten weer uitgedaan te hebben ging ik luisteren vanuit mijn slaapkamer of ik achter mijn huis iets van inbrekers hoorde. Maar ik hoorde niets. Voor ik dacht de politie te gaan bellen dacht ik eerst maar ff een app in de buurtapp te zetten. En ja, een buurvrouw reageerde direct: er was een kast met glas om gedonderd…. Mijn hart was tegen die tijd weer aardig tot rust gekomen en ik kon het loslaten. Maar het moge geen verrassing zijn dat het even duurde voor ik in slaap viel…

Vandaar dat opstaan vanochtend nogal moeizaam ging… Maar ik werd wel om 9.45 uur op de tennisbaan verwacht. Dat ging op zich nog aardig na een snelle bak muesli naar binnen gewerkt te hebben. Het tennissen ging eigenlijk wonderbaarlijk goed! Ik begin er weer in te geloven dat ik toch echt wel kan tennissen … Altijd fijn. Na een uurtje in de warmte was het weer okay ook omdat ik al weer door moest voor mijn volgende activiteiten: snel naar de winkel wat krentenbollen halen als lunch voor bij het strand. Ik werd nl om 12.00 uur verwacht bij mijn goede vriend. Dat haalde ik toch niet helemaal, al scheelde het niet veel. Dat kwam vooral omdat ik twee keer dezelfde winkel in moest gaan omdat ik wat vergeten was. Ik was wel lekker ad rem in de winkel, ik merkte dat deze dag goed begonnen was.

We reden eind 12.15 uur weg en kwamen rond 13 uur bij Kijkduin. Maar we bleken niet de enige te zijn die naar het strand gingen. Drie weken geleden was dat wel anders op de woensdag! Wat doen al die mensen hier, vroegen wij ons verontwaardigd af. Het is een werkdag! Maar ja, wij waren er ook dus .. alleen de parkeerplaats in de woonwijk was er deze keer niet. Na wat rondrijden zag ik plekje precies voor een inrit waar ik toch voor 3/4 de ingang niet blokkeerde. Inpikken dacht ik en we waren net op tijd, er kwamen andere gegadigden die dachten dat wij weggingen…

Lopend naar het strand, ongeveer 500 meter, was het bloedheet. De klinkers en het asfalt gaven veel warmte af. Maar eenmaal bij het strand, achter de duinen, was het ineens heel anders. En heerlijk zacht windje woei om ons heen. We gingen op zoek weer naar ligbedden maar die waren ook aardig bezet, zo leek het. Toch gingen we naar onze vorige stek en er was nog genoeg plek en bedjes over. En met parasols, 17,50 euro armer, lagen we al snel lekker in de schaduw op het strand met heel veel mensen in ons heen. Ik had gehoopt direct een tukkie te kunnen doen, maar dat lukte niet echt. Op gegeven moment wilden we weten hoe laat het was, maar mijn mobiel zat niet in mijn tas. Weer kwam er lichte paniek. Tot ik me realiseerde dat deze nog op de stoel in mijn auto lag. Ik had het naast me gelegd, uit de zon onder het rijden, denkend dat ik niet moest vergeten die mee te nemen… Maar het inparkeren had me zo afgeleid dat die gedachte allang vervlogen was.

Er zat niets anders op dan de weg terug naar de auto aan te gaan, door de hitte. Deze keer zonder strandtas en rugzak weliswaar maar toch. Want ik wilde niet riskeren dat er ingebroken zou worden in mijn auto. Mijn goede vriend ging wat eten en drinken ondertussen … Teruggekomen voelde ik hoe moe ik was. Ik ging in de schaduw liggen, op mijn buik, maar nog steeds geen slaap… Daarna maar in de zon, het was al niet zo heel heet meer, op mijn rug en gewapend met petje op, over mijn ogen geschoven merkte ik dat ik af en toe wegzakte en kleine snurkjes liet horen… Eindelijk had ik de rust gevonden. Eerder was ik al wezen zwemmen en flooten in zee, maar daar had ik daarna geen zin meer in. Op tijd eten was het devies, want het is woensdag, realiseerde ik me ineens… Morgen weer werken, ik had even gedacht dat het weekend was…

Na een vegetarische burger gegeten te hebben, van kikkererwten is mijn inschatting, dacht ik dat ik die niet meer zou bestellen… We gingen vlot weer naar huis om nog even een avond thuis te hebben, 20 uur was ik weer thuis. Aanvankelijk ging ik weer voor de buis zitten maar realiseerde me al snel dat dit niet mijn behoefte was. Even wandelen en dan gaan slapen was een beter idee. En dat was inderdaad fijn! En nog zwoele avond met al wat frissere lucht, daarna nog even douchen om de zee van je af te spoelen en hoppa naar bed!

En zo eindigde een heerlijke zomerse dag, midden in de week, lekker bijkomen terwijl mijn collega’s aan het ploeteren waren op hun thuiswerkplek. Maar morgen mag ik dit ook gaan doen. Kijken of deze hete dag vol te houden is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s