Home » Uncategorized » Maandag 22 juni, 99 dagen na lockdown: Moeizaam

Maandag 22 juni, 99 dagen na lockdown: Moeizaam

Vandaag een heerlijke dag, niet te warm, 22 graden. Ik was weer wat laat gaan slapen, nog even voor 12-en de afwas gedaan. Ik vind het fijn het aanrecht leeg en schoon te hebben voor ik de dag start, dus dan moet ik nog even aan het werk op de avond. En na het eten heb ik daar niet direct zin in. Ik heb wel een vaatwasser maar ik gebruik zo weinig spullen dat de vaat vaak staat te verschimmelen voor ik het ga draaien. En om nu een bijna lege machine telkens te draaien vind ik ook zonde. Ik ben hier sinds februari vorig jaar mee begonnen, altijd handmatig afwassen, en eigenlijk is dat wel prima. Is ook een soort rustmoment, meditatief.

De werkdag verliep maar moeizaam. Ik had maar twee overleggen en het kost me veel moeite om de discipline op te brengen om aan de slag te gaan met de paar dingen die ik kan doen op dit moment. Dus maar even naar de apotheek geweest in de pauze en het is echt lekker buiten. Bij de apotheek waren ze ook al meer genormaliseerd. In het begin waren de maatregelen van afstand en beperkte toegang erg provisorisch, nu zag dat er een stuk relaxter uit, met banen en pijlen voor heen en weer verkeer, rode kruizen van tape op de grond waar je je moest opstellen, plastic of glazen schermen met een doorgeefopening voor de medicijnen en zelfs een soort verkeerslicht met handje bij de ingang. Er hoeft nu niet meer iemand bij de ingang te zitten om te regelen dat men wel of niet naar binnen kan gaan. Want bij lekker weer is dat natuurlijk prima, al is het een beetje kostbaar, als het regent ben je minder blij om dat te moeten regelen. En daar is de techniek ook voor bedoeld tenslotte. Of het goed werkt is even de vraag, maar toen ik naar binnen ging was het terecht een groen licht…

Ondertussen heb ik me dit weekend lid gemaakt van de vogelbescherming en wat spullen via de webshop gekocht voor in de tuin: een voederbak voor aan de schutting, een voederstation (klinkt groot maar is een huisje op palen), een vogelbad, die op 0,65 meter hoogte staat. Ik hoop dat de vogeltjes veilig kunnen badderen met de katten in de buurt. Maar ook een meidoornstruik, voor de bijen maar ook eten vogels de besjes op. Ik moest wel hard nadenken waar ik die ga planten want ik heb geen plek meer over in mijn tuin. Maar voor heb ik nog ruimte voor bakken, is ook wel leuk. Kijken hoe dat gaat. De vogelbescherming verkoopt die dingen allemaal, heel leuk. Je kan daar makkelijk je geld uitgeven 🙂
En zoals je ziet, als ik een hobby heb dan pak ik het ook meteen groots aan. Het vervelende is dat ik in 2016 mijn tuin helemaal heb ingericht. En los van de aanpassingen die ik zelf al gedaan heb, die waren meestal nog niet gericht op mijn huidige ambities: vogels en bijen aantrekken. Er zijn al aardig wat bij-vriendelijke planten bijgekomen, maar voor vogels is mijn tuin eigenlijk iets te clean ingericht.

Eén van mijn buren heeft onlangs met een ecologische biologische hovenier hun tuin ingericht, dat had ook voor mij wel handig geweest. Maar ja, ik bedenk altijd vaak achteraf hoe het ook had gekund. Of ik krijg nieuwe inzichten… en dan ben ik toch al wat euri armer… Ik had bijvoorbeeld ook graag andere schuttingdelen gehad. Er zijn er van kokosmatten, zien er erg mooi uit en zijn theoretisch duurzaam. En ze sluiten alle pottenkijkers buiten. Nu kunnen er toch mensen tussendoor kijken. Niet dat ik me daar zo druk over maak, ze kunnen dan eventueel ook nog een hele kleine glimp op mijn tuin krijgen, maar ja, het was ook mooi geweest om het anders te doen. Maar ik wist niet eens dat die kokosmattenschuttingen bestonden toen ik de schutting liet plaatsen in 2004… Ik merk dat in mijn eentje keuzes maken toch lastiger is. Het is fijner als je daar samen over kunt nadenken. De andere kant is natuurlijk dat ik geen compromissen hoeft te sluiten, alleen met mezelf. Me, myself and I, zogezegd. En een beetje vooruit kijken is ook wel handig af en toe…

En soms worden keuzes snel gemaakt, zonder echt consequenties te overdenken. Zo heb ik sinds april 2014 al 13 zonnepanelen. Op de vraag hoeveel ik er wou hebben wist ik het antwoord niet zo goed. Ze zeiden dat je met 13 panelen 2 omvormers nodig hebt en anders 1. Ik had eigenlijk niet bedacht hoeveel stroomopbrengst ik nodig heb voor mijn gebruik. Nu blijkt dat ik, als ik zuinig doe, maar 50 procent verbruik heb ten opzichte van mijn productie. En met het oog op veranderende wetgeving, waarbij ik misschien belasting moet gaan betalen op mijn eigen opbrengst, het is te gek voor woorden, is dat wel zonde. En ik had op de plek van de laatste 3 zonnepanelen ook een dakkapel kunnen nemen… nou ja, ik heb dat allemaal niet gedaan, dus terugkijken heeft geen zin. Maar het is wel fijn om vooraf een beetje na te denken over dat soort dingen. En het helpt als je dat met zijn tweeën doet… Maar af en toe zoek ik een hulplijn daarvoor, dat werkt ook.

Daar komt nog bij dat ik ook nog wat lui ben. Er zijn mensen die de hele markt afpluizen en afdingen en allerlei offertes opvragen. Ik heb heel vaak geen idee wat ik moet zoeken dus volg vaak een tip van iemand. En soms ben ik echt veel te duur uit geweest. Of heb ik mezelf niet genoeg keuzes gegeven. Ik ben ook wat ongeduldig, als ik iets wil, dan moet het er ook snel komen. Zo ben ik dus net lid geworden van de vogelbescherming en met het lidmaatschapsnummer had ik korting kunnen krijgen. Maar dat nummer had ik nog niet. En ik wilde toch die bestelling al doen. Dus ik had mezelf 10% kunnen besparen als ik even gewacht had. In dit geval kan ik dat wel rechtvaardigen door te denken dat het een soort gift is voor de vogelbescherming, dat sust het geweten wat. Maar ja, ik ben soms ook een echte Hollander zijn, ‘geen cent teveel’. Het gemak waarmee soms grote bedragen de deur uitgaan en hoe er soms gemier kan zijn over kleine verliesjes… soms snap ik mezelf ook niet meer helemaal. Maar ja, ik ben ook maar een mens en slachtoffer van mijn opvoeding: het is allemaal de schuld van mijn ouders 🙂

Ik heb het voor vandaag maar opgegeven. Ik heb een paar uurtjes verlof op genomen, de motivatie moet ik morgen wel weer vinden anders haal ik het einde van het jaar niet met mijn verlof. Ondertussen zit ook nog in dubio of ik wel of niet op vakantie moet gaan. Ik ga in principe met mijn zwager en stiefschoonzus en hun kinderen mee op vakantie. Harstikke leuk natuurlijk maar ja, 4 uur met een kapje op in het vliegtuig, naar een land dat anders is dan Nederland in bijna elk opzicht dus… wat gaat me te wachten staan daar, en hoe is de Corona situatie tegen die tijd. Ik heb even afstemming gehad met mijn stiefschoonzus hierover gisteravond en ja, ze begrijpen het als ik niet mee ga… maar ja, ik gooi niet graag de handdoek in de ring. En als ik iets niet mag vanwege gezondheid dan komt een bepaalde koppigheid naar boven, weerbarstigheid, zoals van vroeger, dat ik me niet wil laten beperken door mijn gezondheid. Maar nu zit ik toch echt wel in dubio… ik ga eerst maar eens bellen met de reisorganisatie, hoe het daar in Griekenland geregeld is als we aankomen… en dat soort zaken. Een voorbereid mens telt voor twee. En de vraag is of ik het voorgeschoten geld anders van de verzekering terug krijg.

Met de yoga deden we de complexe maar vooral ook lastige houding van de adelaar. Er werd eerst naartoe gewerkt met verschillende houdingen en spieren los maken en oprekken. Het lastige is het houden van evenwicht. Ik ben niet zo’n evenwichtig persoon blijkt wel, zo’n houding, net als de boom, lukt me alleen als ik me echt goed kan concentreren en dan nog. Maar ze zeggen niet voor niets dat wat de ene dag niet lukt kan de andere dag wel lukken. En een massage van de ogen als intro maakte dat ik helemaal ontspannen raakte. Wel was lastig dat mijn WiFi extender precies tijdens de yoga geleverd werd…. sterker nog, er kwam een DHL auto aan die het nog niet had, dat vroeg ik tussendoor mocht ik de deurbel gemist hebben, en niet veel later kwam hij alsnog langs, in een tweede rit… echt efficiënt vond ik dat niet, hij was al bij de buren geweest voor iets anders… maar goed, het is binnen en daarna meer ruimte voor rust. Volgende week de laatste keer via Zoom, ik ga kijken of ik dan met mijn nieuwe laptop in mijn tuin de yoga kan doen. De nieuwe laptop heeft tenminste geen actieve voeding nodig maar kan op de accu werken.

Vandaag is het omslagpunt weer, we hebben de langste dag gehad, vanaf nu gaan de dagen weer korter worden. Gelukkig gaat dat heel langzaam, maar ja, ik vind dit toch wel heerlijke tijden. Ik kan ook makkelijker in slaap vallen ook al is het nog licht, en ik heb niet eens lichtverduisterende rolgordijnen in mijn slaapkamer.

En morgen is de 100e dag na de start van de lockdown. Als het niet zo triest was zou het bijna een feestje zijn. Maar het is wel fijn om te zien dat, als het goed is, vanaf 1 juli weer meer vrijheden ontstaan, waarbij het bijna lijkt als vanouds. En in september… dan zijn we misschien bijna vergeten hoe het was om de hele tijd binnen te blijven… bijna… ik hoop echt dat de mensen niet al te veel vasthouden aan die starheid, zeker niet onder bekenden. We gaan het zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s