Home » Uncategorized » Zondag 21 juni, 98 dagen na lockdown: Uitjesdag

Zondag 21 juni, 98 dagen na lockdown: Uitjesdag

Vandaag een warme dag, 25 graden al begon het met sluierbewolking. Ik was weer te lang gister achter de computer blijven zitten, voor het slapen de computer is voor mij niet verstandig. Maar in bed kon ik het toch niet laten nog iets op de mobiel te doen, en daar ging ook weer wat tijd in zitten… Maar ik sliep diep, ik droomde in de ochtend zelfs dat ik aan het daten was. Er waren twee leuke meiden die ik allebei voor de tweede keer zou treffen, gek genoeg in een soort datingmarathon leek het wel. Ik had mezelf ook echt bij de tafel van de organisatie gezien om dit te regelen. En met eentje klikte het toch wel erg goed, ik stond zowaar met haar te zoenen. Geen bekende van mij deze keer. Ik zat me af te vragen of ik niet toch van beide vrouwen het telefoonnummer kon vragen, dat ik dan toch met beide kon kijken wat het zou worden. Maar bij het afscheid deed ik dit met beiden in eerste instantie niet… Ik reed in mijn auto en zag degene met wie het minder klikte wegfietsen en zwaaide naar haar, me realiserend dat ik geen contactgegevens had, en dus nu zowaar maar op één paard ging wedden. Voor zover je een vrouw met een paard mag vergelijken natuurlijk… De ander reed in een groepje van vrouwen terug, die ook allemaal gedate hadden. Ze name me even apart toen ik op kwam rijden, en we wisselden onze nummers uit. En daarmee was de droom voorbij. Maar de herinnering aan het zoenen, en een beetje voorzichtig aftastend strelen, was zo fijn!

Ik had om 12 uur afgesproken om te gaan lunchen met mijn broer en mijn vader bij Vuur in Hilversum of in elk geval op de weg naar Hilversum. Ik was om half 10 wakker, dus genoeg tijd om nog even aan te rommelen, de blog van gister nog aan te vullen, en alvast met deze gestart. Ja, het is een dagtaak aan het worden, en het kost me soms nog een uur ook. Niet dat ik zo langzaam denk, mijn handen kunnen vaak mijn gedachten niet bij houden bij het typen, waardoor ik ook heel veel typefouten maak en dan elke keer weer met backspace moet herstellen… rustig typen zou handiger zijn.

Ik wilde om half 12 de deur uitgaan, was er nog maar niet klaar voor, toen ik me ineens bedacht dat ik gister het vaderdagcadeau was vergeten te kopen. Hoewel mijn vader vrijdag zei dat hij niets wil hebben, ben ik toch nog als een speer naar de AH gegaan en heb daar een Hortensia gekocht, voor op zijn balkon. Het zal zoeken worden naar een plekje zo langzamerhand, want hij heeft er een aardige balkontuin van gemaakt, maar het zal wel lukken. Ik wilde ook niet met lege handen komen.

De lunch was op terras, we kwamen tegelijkertijd aan bij het restaurant en waren één van de eersten op het terras. We zaten mooi tegen de rand van de parasol, je kon of in de zon zitten of erbuiten. Ze hadden een nieuw menu en een speciaal BBQ vaderdagmenu, maar daarvoor moest je toch wel minimaal je ontbijt hebben overgeslagen. Dus dat namen we maar niet. Ze hebben rond deze periode altijd een speciale aanbieding voor kreeft, mijn vader is daar gek op. Ik vind het altijd nog steeds heel zielig, zo doodgekookt te worden als kreeft, maar ben er ook niet gek op, dus dan is het dubbel makkelijk om dat niet te nemen. Het overige eten, zalm en tonijn, zijn ook geen beste keuze voor de dieren, maar toch. Vooral realiseerde ik me achteraf dat ik echt geen tonijn had mogen nemen, die wordt met uitsterven bedreigd. Maar het was een inimini klein stukje in plakjes dus hopelijk zijn er een aantal gespaard gebleven.

Het was gezellig om weer als vanouds met zijn drieën te lunchen. We hadden ook best veel te bepraten, zo vaak spreek ik mijn broer niet. En al met al vloog de tijd zodat we ieder weer onze eigen weg gingen. Mijn broer bracht mijn vader terug, en ik reed weer heerlijk naar huis met mijn dakje open. Onderweg bedacht ik me dat ik wel kon gaan fietsen deze middag. Mijn broer had het erover gehad dat hij nu wekelijks fietste op een oude racefiets, dat is goed voor het trainen van de benen zonder dat de knieën erg belast worden. En ik had al een tijdje een fietsbroek in de kast liggen die ik nog steeds niet gebruikt heb. Dus thuisgekomen trok ik die direct aan, netjes zonder onderbroek eronder, zoals me verteld is. Tjonge dat voelt raar! Echt of je een luier aantrekt! Nu kan ik me dat niet zo goed meer herinneren, als baby heb ik die genoeg om gehad natuurlijk, maar ik kan me er nog steeds wel iets bij indenken. Vooral die zeemlap maakt dat mijn zaakje in de broek ook aardig broeierig wordt. Dat merkte ik tijdens het fietsen al helemaal. Ik had over mijn fietsbroek een afritsbroek gedaan, met de pijpen eraf, zodat het toch nog eruit zag alsof ik een recreatiefietser was. Mijn fiets is een wat snellere lichte stadsfiets dus het oogt wel sportiever.

Hoewel het weer was omgeslagen, wat donkere wolken die dreiging van regen uitstraalden weerhielden me niet te gaan fietsen. Ik besloot naar de Nedereindse Plas te rijden. Ik hoorde vaak op mijn werk over deze beruchte plas, die vervuild is en waar dus nog steeds niet in gezwommen mag worden. En dat gedoe is nog steeds niet over, er wordt volgens mij nog steeds gesteggeld over wie er voor wat moet betalen. En of er nog iets aan gedaan moet worden. Hoe dan ook, ik wist lang niet eens waar die plas lag…. nu weet ik het want ik had een fietsroute uitgezet ernaar toe. De route is mooi langs het kanaal, door een stukje woonwijk in Nieuwegein-Zuid en de buurt om de plas heen ook. Ik zag dat er een heuse skibaan is. En een wielrenbaan, waar ik bijna met mijn gewone fiets opging… ik zat sowieso een beetje te rommelen met waar ik nu het beste erom heen kon fietsen, en als een vrouw me niet had gevraagd wat ik ging doen op die baan, dan was ik midden in de drukte van hard fietsende wielrenners gekomen, ook nog eens tegen de richting in. En ik zou er niet afgekomen zijn, want het is een afgesloten circuit. Heel interessant en nuttig gebruik van de omgeving. Veel uitzonderlijke vogels heb ik echter niet gezien daar, er waren er maar bar weinig op de plas. Misschien weten ze dat de plas niet helemaal koosjer is…

Op de terugweg voelde ik wat spetters en vreesde dat het zou gaan regenen. Ik had een regenjack meegenomen en ook nog een sweater mocht het nodig zijn, maar het is was een heel lokaal buitje… voor zover je het zo zelfs mag noemen. Via een andere weg reed ik terug en merkte toch wel dat ik mijn zitbotjes weer aardig begon te voelen. En ik heb nog wel een zeemlap tussen mijn benen en een nieuw zadel gekocht dat meer comfort zou moeten geven. Ik ben echt een prinses op de erwt. Of misschien moeten mijn zitbeentjes nog een beetje wennen aan dat fietsen. Ik heb tenslotte toch 28 km gefietst en dat doe ik niet vaak. En mijn benen voelde ik ook aardig, mijn knieën begonnen al wat te kwakkelen bij het afstappen tussendoor. Een goede training dus dat ik echt vaker wil gaan doen. En ik had mijn verrekijker bij me, dat is makkelijk als ik mijn tas achterop de bagagedrager kan hebben. Ik heb nog een ooievaarsnest gezien, met een jonkie erin! Echt leuk. Ik vraag me wel af waarom die ooievaar daar in zo’n nest zitten. Er is totaal geen beschutting, dus weer en wind gaan er dwars overheen. Alsof ik op een bergtop zou wonen zonder dak en alles wat langskomt maar moet verdragen… ik zou er niet voor kiezen… maar ja, er zal wel een reden zijn waarom ze daar zitten. Ik vind het nog extra bijzonder dat ze gaan zitten op door mensen aangebrachte ooievaarsnesten. Het huis wordt al voor ze gebouwd, dat is natuurlijk niet verkeerd. Ze zullen wel in de winter wegtrekken neem ik aan, want dan is het zeker niet lekker, lijkt mij.

Gisteravond, toen ik na het eten ging wandelen, had ik trouwens een reiger in een boom op een tak zien zitten. Ik had wederom mijn verrekijker bij me en kon hem prachtig bekijken. Hij stond op één been! Dat lijkt me ook totaal niet comfortabel! Je kan wel makkelijk met je andere been dan krabben aan je lange snavel, en je kopje en je klauwen schoonmaken, maar om daar comfortabel op te blijven staan? Ik kan het in elk geval niet. Als we bij yoga evenwichtsoefeningen moeten doen, op één been staan en de andere in de knie vouwen bijvoorbeeld, dan lukt dat maar kort als het überhaupt lukt, ook al concentreer ik me op een punt twee meter voor me. Ik donderstraal al direct om. Maar ja, ik ben ook geen reiger natuurlijk. Maar als je ziet wat er voor gewicht op zo’n dun steeltje, dan vind ik dat toch wel bijzonder. Het aparte is dat ik het gevoel heb dat de vogel door heeft dat ik naar hem zit te kijken! Hij bleef rustig zitten, had waarschijnlijk geen zin een ander plekje voor de nacht te kiezen, maar het leek of hij me af en toe aankeek. Ik stond toch wel zo’n 10 meter bij hem vandaan, dichter is niet nodig en ik verrek mijn nek niet bij het naar boven kijken, dus het is best knap. Misschien heeft zo’n reiger wel telepathische vermogens…. ik zal er nooit achter komen vrees ik. Na wat gegluurd te hebben, heb ik hem maar met rust gelaten.

Thuisgekomen nog snel even wat wasjes gedraaid, en het slaapgoed in de droger en had ik nog een laatste paar rustige uurtjes voor de avond voor mezelf. Morgen begint het werkgeweld weer, ik ben ook benieuwd of ik nog reactie op mijn mailtjes heb gehad. Ik heb vrijdag niet gekeken naar mail, ik doe dat nooit in het weekend of op vrije dagen, daar ben ik niet belangrijk genoeg voor. En het werk dat ik doe kan ook wel even wachten tot na het weekend. Dat vind ik alleen maar prima!

Tot mijn tevredenheid hebben de bijen hun weg naar mijn lavendel gevonden. Zowel voor als achter zijn de kleinere bijen nu flink aanwezig. Gister zag ik ook al om elkaar heen cirkelende vlinders op verschillende plekken, helemaal opgaand in elkaar, prachtig om te zien!

In mijn avondwandeling nog even rond gekeken, maar niet heel veel bijzondere vogels gezien. Wel nog een paar hondjes kort kunnen kroelen achter hun oren. Op de paden is het ook goed oppassen, want de naaktslakken steken over en ook ieniemienie kleine padjes zie je snel over het hoofd. Zo schattig, ik heb er nog eentje in mijn hand gehad, maar erg rustig wilde die ook niet zitten. Logisch ook, zo’n klein kwetsbaar wezentje. Dus ik kan mijn blik niet echt makkelijk omhoog richten als er onder mij ook nog van alles rondgaat en leeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s