Home » Uncategorized » Donderdag 21 mei, 67e isolatiedag: Overhoop

Donderdag 21 mei, 67e isolatiedag: Overhoop

Vandaag de warmste dag van de week, uit de wind voelde het alsof het 30 graden was. Direct in de zon was het te warm dus zelfs het zonnescherm maar uitgedaan.

Vandaag ben ik vooral heel druk geweest met onkruid weghalen naast en voor mijn huis. Ik zat dicht bij de grond en zag allerlei torren en kevers, of wat het ook waren, insecten, ineens helemaal in paniek rondlopen, hun hele wereld werd waarschijnlijk overhoop gehaald met het weghalen van het onkruid dat al lange tijd hun huis zal zijn geweest. Ik hoop maar dat ze zich weer een weg vinden daar onder de grond. Hun leven is in verhouding tot het mijne, ook al zit in mijn eigen huis grote dele van de tijd, helemaal een postzegelbiotoop. Een hele kleine wereld die voor hen misschien gigantisch lijkt.

Het was best zwaar werk, onkruid zoveel mogelijk met wortel en al eruit halen, vooral tussen de tegels waar ze overal en nergens haar weg vindt. Elke keer als ik dit doe, gelukkig niet te vaak, moet ik denken aan mijn vorige buren. Zij wilden hun huis verkopen, er zouden foto’s genomen worden en ineens was de voorkant van mijn huis onkruidvrij! En ook de zijkant was schoon van onkruid. Vanwege de foto’s maakte mijn huis een verkeerde indruk blijkbaar en dachten ze dat ze het minder zouden kunnen verkopen. Ik sta dus blijkbaar als de onkruid Flodder van de straat bekend, als ik niet oppas.

Maar het geeft ook zo’n enorme bevrediging om die bush die langs mijn schutting groeit, ineens helemaal weg te zien na mijn eigen bloed zweet en tranen erin gestoken te hebben. Ik ben nog wel van mijn mening dat dit eigenlijk openbare grond is, dus een taak van de gemeente, maar ja, die komt niet vaak langs en technisch gezien groeit de helft precies uit de grond van onder mijn schutting. En als ik dit één keer per jaar doe is het ook wel weer goed. Ik vrees alleen wel dat ik morgen enorme spierpijn heb. Mijn hand verkrampte vanmiddag al na een tijdje even plat gelegen te hebben. Als beloning heb ik mezelf maar even op een Radler uit mijn koelkast getrakteerd, lekker op de veranda zittend. En ook heerlijk daar mijn avondeten genuttigd.

Vanavond was het een heerlijke zwoele avond. Na het eten ben ik nog gaan wandelen, ik besloot de verrekijker maar niet mee te nemen. Dikke pech want ineens zag ik allerlei vogeltjes in de bomen heen en weer wippen, waarschijnlijk verschillende soorten ook aan de geluiden te horen. Dat was echt balen. Zal je altijd zien, heb je de verrekijker bij je dan liggen ze allemaal op één oor, neem je het niet mee dan zingen ze van alle takken hoog en laag. Nou ja, ik heb een groenling op een tak met de verrekijker gezien en ik heb al door dat er een vink telkens het hoogste lied zingt in de boom bij de buren verderop. Een klein vogeltje zo blijkt wel met een gigantische stem. Het blijft een vraagstuk welk vogeltje bij welk geluid hoort, ik ga morgen maar eens de cursus bekijken/beluisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s