Home » Uncategorized » Maandag 23 maart, 8e isolatiedag: Kalende

Maandag 23 maart, 8e isolatiedag: Kalende

Vandaag is de 2e thuiswerkweek begonnen. Met de heerlijke zon die weer schijnt aan een wolkeloze hemel begin ik al aardig te wennen, durf ik met voorzichtigheid te zeggen. Ik heb zelfs mijn eerste Skype videomeeting georganiseerd. Wie weet, straks wil ik niet meer anders…

Gister heb ik mijn haar getondeerd, het is weer een 3 mm hoog of laag, het is maar hoe je het bekijkt. Voor mij is het elke keer weer een vraagstuk wat ik zal doen: mijn haar laten groeien of afknippen. Ik lijk wel een vrouw, denk ik soms, die ook van die moeilijke levensvragen telkens voor zichzelf moeten beantwoorden.

Het vraagstuk erachter ligt vooral in de emotionele sfeer: ik word kaal. En de vraag is wat doet dit met mij. Leg ik me neer bij dit feit, ga ik er sneller voor om dit zichtbaar te maken en misschien daardoor er ook sneller aan wen als ik dit al bij voorbaat doe met haar dat er nog wel is? Of ga ik proberen te verbloemen dat ik kaal word, wat bijna niet te doen is zoals ik laatst op een filmpje zag waarbij ik van achteren gefilmd werd. Ik kan natuurlijk het haar zo lang laten groeien dat ik het met een kam over de kale plekken heen ‘leg’ maar daar heb ik hele trieste voorbeelden van gezien, mensen die nog 1 of 2 haren hadden en zelfs die nog over het hele hoofd wilden neervlijen. Nee, dat wil ik dan ook weer niet. Ik heb al zo’n 20 jaar voor mijn gevoel geen kam meer aangeraakt dus ga daar ook niet aan beginnen.

Ik lijk een uitweg uit deze problematiek te hebben. Ik was bij mijn plaatselijke Eko winkel, en één van de verkopers, die ik al wat langer ken, vroeg mij na het afrekenen van mijn boodschappen of ik even met hem mee wilde komen. Behoedzaam liep ik met hem mee, en vroeg me even af of hij me wilde gaan fouilleren of zo. Maar nee, hij zei:

‘Ik zie dat u ook kaler aan het worden bent’.

Mmmm, ik dacht, okay, vind ik het fijn om zo aangesproken te worden? Maar het is een sympathieke man en hij zal wel zo zijn bedoelingen hebben, dus laat ik het maar even aanhoren.

Hij zegt: ‘ik kan me voorstellen dat u daar een probleem mee heeft’…

Okay, ik wacht nog heel even met reageren… ‘Ik ben een middel aan het testen die hier iets aan kan doen’, zei hij vervolgens. Hij pakte zijn mobiel en liet me foto’s zien van zijn eigen haar, 2,5 maand eerder en vervolgens nam hij zijn pet, die hij altijd draagt, van zijn hoofd, boog naar voren en liet me een blik werpen op de haargroei boven op zijn hoofd. Vervolgens wees hij mij de plek aan waar inmiddels haar aan het groeien zou zijn… ik moest goed kijken en ja, het leek erop dat er wat aan het opkomen was.

‘Ja’, zegt hij, ‘wij gaan een middeltje verkopen in de winkel dat ik nu gebruik. Misschien is het iets voor u’. Vervolgens legde hij me uit hoe het werkt. Je krijgt een soort rollertje, waar kleine spijkertjes of naaldjes aan zitten, die je over je hoofd moet rollen. Daarmee open je de haarvaten van je haren, is het idee. Vervolgens smeer je er een lotion of gel op die in de gaatjes/haarvaten komt. Je moet dus wel je haar heel kort houden anders is het net of je gel in je haar smeert en dan krijg je niet het gewenste effect.

Dit rollen  met de roller moet je dan 2,5 maand doen, en in die zelfde periode direct na het rollen die gel op je hoofd smeren. Na die 2,5 maand moet je nog tot 6 maanden doorgaan met het smeren. Gegarandeerd resultaat. Het kost 100 euro per maand, dus in elk geval kost de kuur je al 600 euro. Haartransplantatie kost veel meer en ze halen haren weg bijvoorbeeld uit je achterhoofd waar dan weer kale plekken ontstaan, was zijn weerwoord voor het enige andere alternatief. Ook daarvan liet hij mij een foto zien. En wat ik ervan vond.

Ik was nog steeds aan het bijkomen van het feit dat hij mij kalende noemde, ook al weet ik dit ook wel. En ik was aan het overdenken of ik daar nu eigenlijk een probleem mee heb of niet. Voor mijn omgeving is al lang duidelijk dat ik kalende ben, de monnikenkap-plek die ik op mijn achterhoofd heb toont zich volgens mij al 10 jaar, ook al toen ik me daar zelf niet van bewust was. Maar foto’s liegen niet, al vind ik nog steeds dat er toch echt nog wel haar op die plek zit, ik voel het toch zitten!…. maar ja het zal wel zo dun zijn dat dat het voor een buitenstaander niet of nauwelijks te zien is.

Hoe dan ook, ik vind de man sympathiek en dat hij zo speciaal aan mij dacht vond ik ook wel sympathiek, ook al realiseer ik me heel goed dat hij een product wil verkopen. Net als de kaasboer die allerlei flesjes biologisch spul verkoopt die overal goed voor zijn, je hele lichaam reinigen, en die hij zelf ook gebruikt… Ik denk dan ‘schoenmaker blijf bij je leest’, maar ook de kaasboer is een sympathieke man die ik niet wil beledigen. 100 euro voor een pot drank die je dan op moet drinken en minimaal 2 maanden moet proberen vind ik toch wel een hele dure drank waarvan ik het effect waarschijnlijk ook nauwelijks kan zien, of in elk geval niet kan meten.

Dat is natuurlijk met dit haarmiddel een ander verhaal: er komt haar of het komt er niet. Dus ik besloot de diplomatieke weg te kiezen en te zeggen dat ik het heel interessant vind (wat ook waar is) en dat ik graag de voortgang van zijn kapsel volg. En als hij inderdaad over een goed half jaar ineens met een enorme haarbos, of in elk geval daadwerkelijk haar op de kale plekken heeft, dan kan ik het alsnog overwegen het te doen. Tja, dat kon hij natuurlijk wel begrijpen, dus daar bleef het voor nu bij… Maar eerst moet ik nog voor mezelf uitmaken of ik dit kaler worden een probleem vind.

Dat het telkens een vraagstuk voor me is of ik mijn haar zal laten groeien of tonderen, zegt wel iets over het antwoord. Maar aan de andere kant voel ik me altijd 10 jaar jonger als het weer korter is. Sommige mensen zeggen ook dat het langere haar mij ouder maakt. Dan is natuurlijk weer de vraag of ik het belangrijk vind dat mensen mij er ouder uit vinden zien… Tenslotte is het al een wonder dat ik er ben, dus ouder worden is toch een van de doelen van mijn leven.

En zo heb ik er ineens twee vraagstukken te beantwoorden, elke 1,5 maand weer als het haar weer langer is geworden…. zo lang als het duurt natuurlijk. Want het vraagstuk lost zichzelf op… tenzij ik dus voor de oplossing van deze man ga. Iets zegt me dat ik toch een keer een keuze moet maken. Vooralsnog kies ik voor kort, is lekker in de zon, ik voel me 10 jaar jonger, anderen vinden dat ook (al hebben zij het niet over 10 jaar) en ik hoef nog steeds geen kam ter hand te nemen… Wat wil ik nog meer! En ik heb nog in elk geval  4 maanden voor ik überhaupt bewijs heb dat het werkt.

 

2 thoughts on “Maandag 23 maart, 8e isolatiedag: Kalende

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s