Home » Uncategorized » Zondag 22 maart, 7e isolatiedag: Hamster

Zondag 22 maart, 7e isolatiedag: Hamster

Ik werd vandaag wakker met een warm hoofd. Ik dacht heb ik toch geen verkoudheid opgelopen gister met buiten zitten? Als de zon even achter een wolk was, voelde het toch echt de 10 graden die het ongeveer was. Of had ik niet met mijn dak open naar mijn vader moeten rijden? Ik ben altijd zeer gevoelig voor kou en heb snel last van mijn neusholtes. En er was een hele koude wind toen ik open reed, maar ik had mijn muts opgezet, dacht dat wel kon. Ik schrok me dus rot en en direct gaan temperaturen: 36,5, niets aan de hand, gelukkig! Maar wel een teken dat ik niet overmoedig moet worden.

Ik ben trouwens naast het bezoeken van mijn vader nog niet helemaal geïsoleerd, ik moet ook naar de winkel. En daar loop ik natuurlijk ook een risico op. Ik probeer dan ook met gezwinde spoed en me heel bewust van de positie van de andere klanten door de winkel te bewegen richting kassa. Ik koop ook altijd heel gericht, dus ook wat dat betreft komt mijn natuurlijke efficiency nu wel van pas.

Ik ben geen hamster wat winkelen betreft maar er zijn bepaalde producten die ik toch graag met meer hoeveelheden altijd inkoop. Zo was laatst de honing in de aanbieding bij AH, volumevoordeel noemden ze dat, bij 3 producten 40% korting. En dat gold ook voor de biologische honing, die over het algemeen toch 2x zo duur is, en toen heb ik wel direct 9 potten ingeslagen. Ik neem namelijk honing in mijn thee, iets dat de meeste van mijn vrienden inmiddels wel weten. Ze kopen het soms zelfs speciaal omdat ik op bezoek kan komen. Hoe bijzonder is dat! En de honing was ook op na al dat gehamster, dus daar had ik gelukkig rust over.

Maar ook koop ik heel graag de ovenpistoletjes van AH, 4 in een verpakking, maar per 2 verpakt. Ik voel me daar af en toe wel schuldig bij, zoveel plastic voor een paar broodjes, maar ze zijn gewoon heerlijk. En bovendien eet ik ze al 20 jaar (met tussenpauzes). Het eten van deze broodjes heb ik meegekregen van mijn eerste relatie. Zij kocht deze broodjes altijd in het weekend en ik heb die gewoonte overgenomen, ook nu nog. Ik heb me gerealiseerd dat van alle relaties die ik gehad heb, nu zo’n 5 echte, ik in elke relatie wel wat nieuws of anders geleerd heb. Ik denk dat het alleen al om die reden nodig is dat ik af en toe een relatie hebt: om mijn leven door de ogen van een ander te zien te krijgen en daar nuttige en soms ongewenste feedback op te krijgen.

Ik was dus zeer geschokt toen bij de aankondiging van de isolatie bij de AH alle ovenbroodjes op waren. Ik dacht hoe moet ik dit in hemelsnaam overleven! Gelukkig had ik nog wat liggen, en zag ik gister dat er weer de nodige in de schappen lagen. Dus dankzij al die mensen die nu met 10 pakken thuis zitten kan ik ze ook weer kopen. Ik had trouwens nog wel de goedkopere, 10 in een zakje, gekocht, maar die zijn toch beduidend van andere kwaliteit. Helaas… Het probleem bij deze broodjes is wel dat ze soms niet helemaal goed vacuüm verpakt zijn. Dan vind ik ineens een geheel verschimmeld pak in mijn kast. En daar is dan weer het voordeel van isolatie, 2 broodjes per compartiment, je hebt van je aankoop dan in elk geval nog twee goede over… of ze moeten er echt een potje van gemaakt hebben. En een bijkomend voordeel van een pakket dat 2 beschimmelde broodjes heeft is dat als je ze terugbrengt je geld voor de 4 terugkrijgt. Dus 2 broodjes gratis. Jaaaa, je moet op de kleintjes letten hè 🙂 Niet dat ik dat eigenlijk vaak doe, maar ja…

Of hamster gesproken, vroeger was ik ook een soort hamster. Niet in een vorig leven  maar als kind had ik de gewoonte mijn eten in mijn wang te proppen en het dan langzaam maar vooral zorgvuldig op te kauwen. Je kunt dan ook heel goed, zoals het hoort, 32 keer kauwen op het eten voor je het doorslikt. Het grote voordeel daarvan is ook dat je gewoon kan doorpraten tijdens gesprekken. Het ziet er wellicht niet uit, maar het is beter dan met je mond vol praten, waarbij iedereen een blik kan werpen op het work-in-progress van het verwerken van het voedsel in je mond, see food  (in plaats sea food 😉 als het ware. Toch een stuk onsmakelijker dan een bobbel in je wang zou ik zo zeggen. Maar omdat ik die werkwijze had was ik altijd veel langer bezig met het eten, iedereen was veel eerder klaar dan ik. Nu hadden zij dan ook de gewoonte om na 3x kauwen de boel al door te slikken, dus dan is het ook geen kunst om eerder klaar te zijn. Wel had ik altijd het probleem dat mijn eten kouder en kouder werd omdat ik er zo lang over deed. En ik moest het vaak wel opeten dus ik zat altijd ‘na’ als de anderen al voor de t.v. zaten of mijn moeder met de afwas bezig was. Gelukkig hadden we altijd een televisie in de keuken dus ik hoefde me niet te vervelen… maar je kunt je voorstellen dat ik het wel met lange tanden zat op te eten… vooral ook omdat ik het lekkerste, het vlees, al als eerste opgegeten had… ik was blijkbaar niet zo slim om het door elkaar gemengd op te eten, zoals ik dat nu wel doe. Dan is groente een stuk beter weg te krijgen. Want ik ben nog steeds geen groot groente-eter…

Vandaag was verder weer een heerlijke zonnige dag. Met een strak blauwe hemel maar wel een ijzig koude wind, was het in de luwte, uit de wind tropisch warm, maar zodra je in de wind was, of zelfs in de schaduw, dan voelde het wat het werkelijk was: koud. Mijn vader had ik uitgenodigd om ook lekker van de zo te komen genieten en na mijn loungeset uit de winterstand gehaald te hebben zaten we prinsheerlijk een boekje te lezen, netjes op 1,5 meter afstand… ongeveer. Het was zelfs weer zweten geblazen!

Nog wel gelukkig goed nieuws dat mijn schoonnichtje/stiefnichtje weer veilig terug naar Nederland is gekomen, een pak van mijn hart. Jammer voor haar, de reis van haar leven die nu verstoord is, maar ja, er zijn belangrijkere dingen in het leven. Ook op televisie de onrust of de Olympische Spelen door kunnen/moeten gaan. In Japan gaan ze op plekken nog gewoon naar de kroeg, maar vanaf morgen geen sumoworstelen meer… Ook daar zullen ze het gaan merken. Topsporters hebben ook zo hun manier van thuiswerken/thuissporten ontdekt, bijzonder om te zien hoe creatief ze daarin zijn, tot en met een evenwichtsbalk in de woonkamer. Je  moet wel als je vier jaar van je leven je te pletter hebt getraind.

Maar ook triest nieuws, Corona is niet het enige leed dat geleden wordt in de wereld ook al heeft het nu alle aandacht. Er zijn nog genoeg die met andere zorgen zitten, zoals een paar van mijn dierbare vriendinnen, die zo hun eigen zorgen hebben, over eigen gezondheid of die van een dierbare. Ook bij hen ben ik in gedachten en wens hen heel veel sterkte in deze moeilijke tijd, waarin het Coronavirus alles alleen nog maar moeilijker maakt.

Maar nu weer even op mezelf en het huis voor mezelf, ga ik op voor de laatste uurtjes van deze 7e isolatiedag nog even een telefoontje plegen, wat trainen en is morgen het weer werken geblazen. Thuiswerkweek 2 gaat dan beginnen voor heel veel mensen.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s