Kinderfeestjes als therapie

Er is niets beter dan een kinderfeestje om eens even helemaal je gedachten totaal ergens anders te hebben dan je dagelijkse zorgen. De stress van alle dag, of juist datgene waar je al dagen mee loopt, is in no time weg. Een kinderfeestje aan het strand in Scheveningen al helemaal, met zand, zee, strand en leuk gezelschap. Dit mocht ik zaterdag beleven, helemaal uitwaaien, lekker zonnen, en vooral veel naar kinderen kijken. En er is een andere stress die ontstaat: de kinderen in de gaten houden. Nu heb was ik maar als vriend mee met mijn beste vriendin en haar dochtertje, maar toch, je voelt je even verantwoordelijk. Ook om haar even te vermaken als ze de andere kinderen even zat is. Want tenslotte bem ik ook een soort op bezoek. Dus een ronddraaiende wip is dan de uitnodiging om mij haar rond te laten draaien, al krijg ik bijna een hernia van het voortduwen van de iets te lage wip… en het is natuurlijk altijd ‘nog een keer’, nooit genoeg, ook al begin ik al snel met mijn wat op leeftijdrakende lichaam als een paard te hijgen… goede gymnastiek dus.

En alles is zo lekker primair met kinderen. Ze willen iets of ze willen het niet. Geven heel duidelijk hun grenzen aan. Daar kan ik nog wat van leren. En vooral niet over die grens heengaan want dan zal je het weten. Gelukkig vergeten ze het ook snel weer, en ben je zo weer in de genade… ook wat voor volwassenen om van te leren in plaats van elkaar drie dagen doodzwijgen… Nee kinderen zijn de beste spiegel die je maar kunt hebben al willen wij maar al te vaak niet in die spiegel kijken. Want dan zien we soms iets teveel van onszelf….

Advertisements

Tijd voor nieuwe indrukken

Het is weer een tijd geleden dat ik wat schreef. Na een heftig 2014 met veel werkstress en veel spanning rondom de gezondheid van mijn ouders, mijn vader met name, lijkt 2015 het jaar van de reparatie. Ik heb eindelijk weer mijn energie terug, werk weer voltijds, en het herstel gaat voort. Beginnend met een implantaat in mijn kaak afgelopen dinsdag. Onvoorstelbaar wat ze allemaal in je mond kunnen doen zonder het te voelen. In je kaak boren, een schroef erin draaien, dopje erop, naald en draad de boel weer wat dicht maken. En ook de dagen erna, geen centje pijn! Die man moet een geweldige klusser zijn thuis.

Maar de stress rondom het hele gebeuren was wel heel vermoeiend. Waar een mens zich al druk om kan maken! Een mens lijdt echt het meest onder het het lijden dat hij vreest. Ondertussen mag ik in augustus weer onder het mes voor mijn poliepen. Na wellicht iets te gemakkelijk te zijn geweest gedurende 10 jaar met het niet nemen van flixonase is de boel weer terug in mijn neus en mag ik het weer laten weghalen. En weer neem ik me voor om het daarna echt bij te houden. Maar echt zin heb ik er natuurlijk niet in. Want ik weet wel wat het weer even gaat betekenen. Deze keer wel. Maar laat ik maar niet alvast weer gaan lijden onder het lijden dat ik vrees.

Ondertussen zit ik naar de film The Fault in Our Stars te kijken. En is het of ik naar mijn zus Ellen zit te kijken. Ze lijkt er genoeg op om terug te dwalen naar haar mooie kopje, ook met een zuurstofslangetje… En ik voel weer verlangen naar het verleden, naar toen zij er was… waarom zij nu zo nodig weg moest gaan… in plaats van mij. Ik vind het allemaal maar moeilijk in het leven, te kiezen voor dingen, ondergaan van alles wat erop mijn pad komt. Meestal nog ongekozen ook trouwens.

Afgelopen week was er in Noord Holland een muziekfestival. Een vriend van vroeger interviewde me omdat ze de opbrengst van het festival (100.000 euro) deels aan het CF fonds doneerden. Het was weer heerlijk om hem en zijn gezin te zien. Een stukje verleden dat niet slecht was, van voetballen en lol trappen, van herinneringen van spelen in onze tuin… en zijn meiden al als pubers rond te zien lopen.. en vandaag voel ik me ineens bijna 50. Als ik al die jonge sporters zie, rennen, tennissen, en dan vraag ik me af waar de tijd blijf. Wat doe ik er allemaal mee… even een moment van melancholie dus…

Maar ik ga leuke dingen doen de komende dagen, dus ik kijk uit naar nieuwe energie en nieuwe ervaringen. Een collega vertelde me vandaag van zijn rondreis door China. En dat hij er niet voor inge-ent hoefde te worden. Dat lijkt mij ook gaaf. Kijken of ik dat kan gaan doen. Tijd voor nieuwe indrukken.