Verdrietig Afscheid

Vrijdag heb ik afscheid genomen van een dierbare vriendin. 5 Jaar geleden is bij haar een agressieve hersentumor geconstateerd en hoewel behandeling aanvankelijk succesvol was, is de ziekte weer teruggekomen en heeft ze tussentijds nooit meer de kwaliteit van leven terug gekregen die ze er voor had.

Met het afscheid realiseerde ik me hoezeer ik mezelf tekort gedaan heb door de afgelopen tijd zo weinig contact met haar te hebben.gehad. Zij maakte me altijd blij, ik kon met haar over koetjes en kalfjes praten zonder het gevoel te hebben oppervlakkig te zijn. En ook diepere gesprekken waren heel goed te voeren. Ze had zoveel humor, stond zo positief en vrolijk in het leven, ondanks haar situatie, dat ze een inspiratie was. Ze wist anekdotes uit mijn eigen leven te noemen die ik zelf allang vergeten was, als ik het me al überhaupt kon herinneren. Ik kan me daar dan ineens heel klein in voelen ondanks mijn eigen leven, en hoe ik daarmee om ben gegaan.

Ik realiseerde me ook ineens weer hoe belangrijk het is je energie en tijd te steken in mensen die er echt voor je toe doen. Je kunt zoveel tijd verlummelen, of geven aan mensen in de hoop terug te krijgen maar dat nooit krijgt. En de mensen die er toe doen, die mij energie geven, waar ik me blij bij voel, die zie en spreek ik daardoor te weinig. Voor je het weet ben je weer twee jaar verder en heb je elkaar niet meer gezien of gesproken. En op het moment dat je ze spreekt is het alsof er geen tijd tussen gezeten heeft. Dat is mooi, maar wat heb ik in hemelsnaam in die tussentijd gedaan? Heb ik bij anderen hetzelfde gehad, of heb ik mezelf dus gewoon tekort gedaan door niet meer van dat soort momenten te laten gebeuren. Ik kan wel zeggen dat de ander ook niet gereageerd heeft in die twee jaar, maar daarmee heb ik mezelf niet minder tekort gedaan. Ik heb mezelf momenten ontnomen om me te laven aan een prettig gevoel. En die heb ik genoeg nodig gehad in die twee jaar.

Ik voel een diep verdriet om haar verlies, dat ik niet meer zomaar haar kan bellen alsof de tijd stil gestaan heeft, om te lachen om niets, want dat is zo belangrijk. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. En ik heb de laatste tijd te weinig tranen met tuiten gelachen. Ja, om mijn nichtje toen ik haar mondje met haar slabbertje moest schoonmaken, maar er meer yoghurt op haar slabbertje zat dan op haar mond, waardoor na mijn actie haar hele gezicht onder de yoghurt zat. Of met tennissen als mijn makkers op het veld weer allerlei onmogelijke ballen sloegen. Maar het zou echt vaker mogen.

Gelukkig heb ik Nicole in november nog uitgebreid gesproken, toen ze nog ‘goed’ en helder was. Vlak daarna ging het mis, kon ze niet meer op woorden komen en ging het berg afwaarts En ik heb nog afscheid kunnen nemen toen ze in het hospice lag. En dus deze vrijdag het definitieve afscheid. De verhalen waren mooi, ik kan er niet genoeg van horen. Had ik ze maar van haar zelf gehoord. En nu is het te laat. Voor nu rest alleen maar het bewustzijn bewuster met mijn tijd en energie om te gaan, me meer te richten op de mensen die mij energie geven, die me dierbaar zijn. Dat heeft Nicole me in elk geval nog even meegegeven uit het graf..

Advertisements

De beste wensen voor 2015!

En toen was het al weer 2015!!!! Gelukkig nieuwjaar, en de beste wensen natuurlijk.

En ja, ik leef nog :-)) ook al heb ik hier al een hele tijd niet meer geschreven. Want:

Gelukkig is 2014 voorbij! Een jaar van stress, spanning, onzekerheid, vermoeidheid… Gelukkig ook nog wel mooie en bijzondere dingen meegemaakt, de jus van het leven, maar ik hoop toch echt dat 2015 meer ontspanning gaat brengen. Ik vrees dat ik dit grotendeels zelf in de hand heb… hoe ik met de dingen die op mijn pad komen omga…

Ik was actiever op facebook maar gezien de laatste ontwikkelingen rondom privacy beperk ik me daar maar een beetje tot lekker eten… hoewel dat deed ik hier geloof ik ook al 🙂 en films… want die heb ik ook weer genoeg gezien gelukkig.

Mijn gezondheid gaat goed als het om mijn longen gaat. Helaas veel last van vermoeidheid en gebrek aan energie gehad in de laatste maanden van het jaar, maar ik begin 2015 met het streven vooral naar mijn fysieke welzijn te streven. Hier was ik in 2014 op zich ook al mee bezig, door regelmatig naar de sauna te gaan bijvoorbeeld, maar nu ook eens zien of ik mentaal ook wat meer in balans kan blijven.

Wellicht dat ik hier ook wat meer hierover ga berichten. Heb een goed jaar allemaal!!!