Giro d'Italia oftewel de Ronde van Italië

 

Giro-ditalia Grappig hoe een dag soms zo anders kan verlopen. Vandaag, 10 mei 2010, eindigt de langverwachte Ronde van Italië midden in Utrecht aan de Croeselaan, maar komt de Giro ook nog eens twee keer door Utrecht. En dus vlak bij huis! Dan denk je, dat moeten we zien. Maar aanvankelijk was ik van plan om die hele Giro volslagen te negeren en lekker op de bank te liggen en lekker uit te slapen. Ware het niet dat het moederdag zou zijn. En de wegen dus volledig ontregeld/afgesloten zouden zijn gedurende een bepaalde periode. Dus maar na de Giro weggaan. En met de motor of met de auto, hoe moeilijk zou het zijn om de stad te verlaten.

Het veranderde allemaal met een telefoontje van André of ik de Giro met hem en Reyer wilde gaan kijken. Om 15.00 uur. Tja, dat leek me dan ook wel weer gezellig. Dus ik mijn plannen overboord gegooid, en op de koffie moederdag vieren. Maar ja, die Giro zou ook door Soest gaan rijden! En daar zou de boel van half 12 tot half 2 afgesloten zijn. Dus maar wat vroeger opstaan en zorgen dat ik daar om 11 uur zou zijn. Weg plannen om uit te slapen. En vooral vroeg op pad.

De hele nacht druk bezig geweest hoe ik dit zou aanpakken, want a) ik had een bloemetje bij me en b) ik moest na de lunch ook weer op tijd terug zijn want om 14.15 uur zou Lunetten afgesloten worden. Ik werd dus midden in de nacht oververmoeid wakker, zonder oplossing. Tot ik bedacht dat het bloemetje wel in een doos kon en die kon wel achterop en anders zou ik gewoon dat bloemetje niet meenemen. En anders had ik nog wat gefabriceerde cd's voor haar. Vervolgens bleek de motor ook de enige echte oplossing want met de motor zou ik nog via een omweg, zij het mogelijk via een ietwat illegale wijze, namelijk over een fietspad, wel thuis kon komen.

Dus ik ging geruster slapen en om 9 uur werd ik weer wakker. Al gauw bleek inderdaad het bloemetje geen probleem, paste allemaal prima. En het was droog, ook heerlijk. In Soest gekomen was het allemaal nog rustig. Tot zelfs 13 uur bleven er maar auto's langskomen over de weg waar ze langs zouden komen. Had ik toch nog anderhalf uur langer kunnen slapen. En om 10 over 1, eindelijk leek het te komen. Ik erheen rennen, om foto's te nemen. Maar na 20 minuten was er nog geen renner. Pas om 13.38 kwamen de eerste renners langs. Met mijn nieuwe camera kon ik snel de nodige vastleggen, toch niet voor niets gewacht. (zie voor foto's http://picasaweb.google.nl/stoel66/GiroDItaliaDoorSoestEnUtrecht#) Maar ja, ik zou die zelfde middag nog een keer mogen wachten… had ik niet veel zin in.Al snel was het afgelopen, 50 minuten gestaan, waarvan nog geen tien minuten daadwerkelijk een stukje Giro.

_DSC1264Toen maar snel naar Utrecht en inderdaad alles zat pot dicht. Waar ze in Soest de weg nog lang open hadden was dit bij Lunetten echt niet het geval. Dus toch via een omweg, het UMC en dan via via… zowaar thuisgekomen. En op naar het tweede traject van de Giro. Deze keer maar een kleine camera meegenomen. En het was leuk om ze nog een keer te zien al was het weer een half uur wachten. Zie voor het resultaat http://www.youtube.com/watch?v=icJ5bvIATG4 al rijden ze wel heel erg snel!

Al met al is de dag toch heel anders gelopen. In plaats van geen enkele keer de Giro zien heb ik die dus twee keer gezien! En ik interesseer me niet eens voor wielrennen! Kan je nagaan….

(P)review Yo También

Van de week ben ik naar de sneak preview van Yo También geweest. Een Spaanse film over Daniel die de ziekte van Down heeft, maar door zijn moeder van kinds af aan met kennis en informatie is bestookt, en vooral aan het denken is gezet, dat hij zijn intelligentie zeer vergroot heeft. Zodanig zelfs dat hij in twee studies afgestudeerd is. Daniel voelt zich daardoor een gewoon mens, die zich met elk 'gewoon' mens kan meten. Alleen, hij ziet er niet uit als 'gewoon' mens. Mensen zien hem als een 'ziek' iemand, iemand met beperkingen. Dit levert enorme interne conflicten voor hem op, omdat hij de behoefte heeft als elk mens, maar niet voor volwaardig gezien wordt.

Zijn probleem wordt nog eens vergroot omdat hij zich ook niet meer identificeert met 'soortgenoten' die niet diezelfde ontwikkeling doorgemaakt hebben.Als hij verliefd wordt op Laura, die hem, als hij bij haar komt werken aanvankelijk ziet als een klant in plaats van een collega, wordt het allemaal nog complexer, of misschien juist duidelijk. Gaandeweg groeien de twee naar elkaar en is vriendschap van verliefdheid niet meer te onderscheiden. Laura is een mooie vrouw, maar eenzaam en zeer opzoek naar liefde. Die denkt ze vaker te vinden dan ze werkelijk doet, bij verschillende mannen, dus Daniel lijkt een veilige 'man' waar ze zichzelf bij kan zijn. Tot blijkt dat Daniel toch meer voor haar voelt dat vriendschap…

Deze zeer sympathieke film, met veel humor en eerlijk spel, is een genoegen om naar te kijken. Denk je de eerste minuten 'waar ben ik nu in beland', dit verandert snel als Daniel in beeld komt en blijkt wat voor bijzonder persoon hij is. Een aanrader dus!

En hij heeft me aan het denken gezet. Ook ik beleef mezelf, ondanks het feit dat ik het geluk heb niet de ziekte van Down te hebben, toch vaak als iemand die niet bij de ene helft hoort, maar ook niet bij de andere, zeker als kind. Hoe hard ik ook mijn best deed als gewoon, gezond mens geaccepteerd en beschouwd te worden, ik bleef mezelf altijd anders ziet.  Anders dan ik dus ben. En dan verloochen je jezelf. Ik wilde alleen maar met gezonde mensen optrekken, niet met andere cf-ers, want dat maakt je kwetsbaar. En je maakt het leven aardig moeilijk voor jezelf. De kunst van het jezelf zijn is blijkbaar niet iets vanzelfsprekends, iets dat je moet leren of ontdekken. Jammer is dat ik dit zo laat ontdek. Het maakt dat het leven een worsteling is geworden die het wellicht niet had hoeven zijn. Maar ja, het is nooit te laat, zoals ze zeggen…

BPOP Haarlem: een waar bevrijdingsfeestje

BpopCIMG0221
Woensdag was het volop feest in Haarlem! Rond de 150.000 mensen waren in het Haarlemmerhout, een mooi park voor een mooi feestje. Met backstagearmbandjes togen we met z'n 12-en het park op, met als extraatje dat we direct aan het podium konden staan, vrij van het gepeupel 🙂 en dat allemaal dankzij de organisatie van Veronica en de geweldige organisatie van het evenement!

BpopP1040865
Volop genieten dus  (als we erbij konden komen tenminste) van Junky XL, Jurk en Alain Clark met pa, of gewoon genietend van de zon, rondlopend op het terrein met allerlei kraampjes, dezelfde winkeltjes, waar de Peruaanse trui voor -10 graden nu ook weer voor een appel en een ei te koop was en wat al niet meer. Een heerlijk dagje, mede dankzij de zon, en de zonnige stemming waarin iedereen was! Een traditie waardig! Organisatie, BEDANKT!!!!

voor meer foto's http://picasaweb.google.nl/stoel66/2010BevrijdingspopHaarlem#

Een goede camera maakt makkelijker een goede fotograaf

_DSC1192

Helemaal blij met mijn Nikon D5000. Ik heb sinds woensdag een digitale spiegelreflexcamera, de Nikon D5000 met een lens van 18 bij 135 mm… en het ding is geweldig!!! Mijn eerste foto's van bloemenpracht in en rondom mijn huis, hierboven de Christopher Wren azalea, nu in bloei en hieronder een mooie orchidee… helemaal blij, een goede camera maakt je makkelijker een goede fotograaf!!!

_DSC1208

Zie meer op http://picasaweb.google.nl/stoel66/2010Nikon5000EersteFotoS#

Bollentocht

Dsc00084_2 Op zaterdag 1 mei ben ik de bollenbuurt afgestruind. Met open auto in de open zon rijden was weer grandioos, na verfrissende buien in het midden van het land. En een tochtje tussen de bollen van Noordwijk en omstreken is helemaal niet te versmaden. Prachtig hoe de natuur eruit kan zien, ook al is het door de mens gekweekt.

De prachtigste kleurenschakeringen geven je een intens vrolijk gevoel,Dsc00112_3 en prachtige foto’s, zie mijn fotopagina op picasa   Ook mijn auto komt goed tot zijn recht tussen al dat kleurenpracht.


http://picasaweb.google.nl/stoel66/2010BollenstreekNoordwijk#


Koninginnedag in de sauna

Om de drukte van dit jaar met Koninginnedag te ontlopen ben ik deze keer niet op mijn bank blijven zitten maar lekker naar de sauna gegaan, deze keer in Soesterberg. Ik was er al jaren niet meer geweest, mede omdat de medewerkers de laatste keer ruzie met elkaar zaten te maken, maar dat is al weer minimaal 6 jaar geleden…

En er was zowaar wat veranderd, een enorme uitbouw met een kruidentempel, een heerlijk kruidenbad met stoom… en twee bubbelbaden… buiten zag het er mooi uit, al zouden ze er best meer buitensauna’s kunnen plaatsen, het terrein is groot genoeg. Nu speelt voornamelijk alles binnen af, en daar zitten de sauna’s toch aardig op elkaar. Ook miste ik de löwly, die ook wel gebruikelijk is tegenwoordig in sauna’s. Misschien hadden ze toch niet verwacht dat het zo druk zou zijn want er waren aardig wat mensen op deze extra vrije dag, en wilden ze ook graag de rust in plaats van de drukte opzoeken.

En het was genieten, zelfs de maaltijd was erg goed, in mijn geval gebakken zalm, met zeewier en mie in een sojasaus… en een lekker ijsje na. Ook de broodjes smaken er erg goed, dus een aanrader om weer eens heen te gaan. Ooit hoorde ik dat ze weg moesten in verband met de aanleg van een ‘natuurbrug’, maar volgens mij is die nu elders gekomen. In elk geval zitten ze er nog steeds :0) en de sfeer is er erg gemoedelijk. Nog lekkerder was het heerlijke zonnetje dat ineens doorbrak en waar ik een uur in heb liggen pitten op een bedje… Er gaat niets boven de zon, zelfs niet in de sauna.