Home » Uncategorized » Review: Robin Hood

Review: Robin Hood

Vrijdag ben ik naar de film Robin Hood geweest, met in de hoofdrol '' Gladiator" Russel Crow. Van te voren ook gepresenteerd als film a la Gladiator, was het toch wel even andere koek. Gezeten vanaf de hoogst mogelijke plaats in het Rembrandttheater was het doek best ver weg. En daardoor zat ik in mijn beleving minder 'in' de film.

Het verhaal, Robin Hood, die als boogschutter mee is op de Kruistocht naar Jeruzalem, merkt dat het in zijn beleving allemaal toch niet zo'n Goddelijke tocht is geweest, maar af en toe meer een moordpartij op onschuldige mensen, en voelt zich daar helemaal niet gelukkig bij. Als hij dit uit naar de koning wordt hem dat niet in dankbaarheid afgenomen. Hij vlucht weg met zijn trouwe volgelingen en komt in Engeland terug door zich voor te doen als de gesneuvelde edelman Robert van Loxely, om een belofte na te komen: het terugbrengen van het zwaard van de edelman bij zijn vader. Zo ontmoet hij Marion, gespeeld door Cate Blanchett. Het is het begin van een nieuwe strijd in Engeland waarbij een dreigende invasie van de Fransen hem tot een belangrijke strijder maken maar hem uiteindelijk verdoemt tot de vogelvrij status die hij in andere Robin Hood films heeft, als strijder voor de armen.

De film is bedoeld om de voorgeschiedenis van Robin Hood te vertellen, hoewel dit op andere wijze ook al door Kevin Costner verbeeld is in de eerdere aanmerkelijk betere Robin Hood film. En hoewel de technieken sindsdien al weer een stukje beter zijn geworden blijft deze film maar matig boeien. Hoewel zeker onderhoudend, is de film maar traag en is er relatief gezien weinig actie. Het vertelt een historisch verhaal, en meer is dat ook niet. De film heeft aardige scenes en vooral de slag om de kust bij Engeland, die verdraaid veel heeft van de 'slag van Normandië', is apart te noemen (wellicht hebben ze dezelfde boten zelfs gebruikt, maar dan bekleedt met hout?) maar lang zo spectaculair niet.

Moet zo'n film spectaculair zijn? Zeker niet, maar als men aankondigt dat het een tweede Gladiator zou zijn, dan roept dat toch verwachtingen op, en die worden zeker niet waar gemaakt. Wat mij betreft, na twee teleurstellende A-films, ga ik weer eens terug naar de filmhuisfilms, die minder pretentievol zijn en vaak veel dichter bij het leven staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s