Insight YouTube

Een jaar geleden (ongeveer) heb ik een filmpje "Sushi voor beginners (how to make sushi)"  op YouTube geplaatst. Met name door de Engelse vertaling is het filmpje inmiddels 7895 bekeken. Die zullen het vooral van de beelden gehad moeten hebben want mijn Hollandse gebrabbel zullen ze niet verstaan hebben. Het leuke van YouTube daarnaast is dat je kan zien in welke werelddelen hYoutube_sushi_voor_beginners_2et bekeken is en zelfs welke leeftijdscategoriën! Heel grappig. Wat ze al niet bijhouden. En vooral, hoe weten ze de leeftijd van al die mensen? Dat vind ik helemaal apart.

Nu heb ik dus recent een nieuw filmpje geplaatst, " vlot in nood", over mijn oud en nieuw, waarbij we in natuurgebied De Wieden van stukje land naar land gingen met trekvlotjes en ik een mooi moment op film kon vastleggen hoe een vriend van mij wat benauwde momenten beleefde toen het vlotje in een ‘ groepsgevecht’  terecht kwam, een zogenoemde "battle of new year’s day". Ook dit filmpje gaat lekker rap met aantal bezoekers maar ik ben dan ook extra trots op mezelf wat betreft de muziek die ik eronder geplaatst heb. Helaas kon ik mijn gesnuif niet onderdrukken, dat is iets voor de volgende keer….

Advertisements

Kraanvogel

Kraanvogel_2 Ik heb ooit een setje vouwpapier gekregen voor origami, de Japanse vouwkunst, al heb ik geen idee waar ik het gelaten heb. Ik heb al een tijdje gedacht dat ik eens zelf een kraanvogel wilde vouwen. Op internet heb je leuke online cursussen en eentje was dus kraanvogelvouwen. Mocht je dus een keer ergens zitten waar je niet veel kan doen, dan is dit zo’n site waar je aardig kan fröbelen zonder dat het al te veel inspanning of energie hoeft te kosten. Hooguit kan je bloeddruk wat toenemen door irritatie en kan je kramp in de vingers krijgen, helemaal als je met te kleine stukjes papier gaan werken. Ik heb het direct groots aangepakt en van een A4 een vierkant gemaakt (want dat is het uitgangspunt voor de kraanvogel). Bij deze het resultaat, een mooie witte kraanvogel.

Het is natuurlijk leuker als je er mooi papier voor hebt maar je moet ergens beginnen nietwaar? En het was uitproberen of zelfs ik eruit zou komen en dat is gelukt zoals je ziet. Het is nog een hele kunst om ‘netjes’ te vouwen zodat alles ook recht en strak is, anders krijg je zo’n vervormde kraanvogel. Mocht je dus geïnspireerd zijn door mijn prachtwerk, dan weet je, je kunt het allemaal op internet vinden.

De kraanvogel staat trouwens voor geluk, dus als je iemand geluk toe wilt wensen geef je hem of haar een mooi strak gevouwen kraanvogel. En als die persoon het altijd bij zich houdt, wordt deze beschermd door geluk. Dat kan je tenminste geloven als je het wilt. En het is sowieso een leuk cadeautje. Als je een Japanse kent dan is de kans groot dat je al eerder zo´n ding gekregen hebt…

Van Spyctives tot jeugdherinneringen

Zaterdag heb ik bij de verjaardag van mijn neefje geholpen: 10 kinderen, van 10 jaar die met elkaar als spyctives de ontvoering van een professor moeten oplossen in en rondom het huis. Via een videoband komt de instructie en via mailen en internet kan onder andere de oplossing van de ontvoering uiteengerafeld worden. Het was weer een bijzonder genoegen om die kinderen dan zo enthousiast en vol spanning bezig te zien met een mooi in elkaar gezet spel. Door te mailen met de organisatie Noi19 achter het spel en zelfs gebeld te worden, wordt het allemaal ineens levensecht.

Door zo met die kinderen bezig te zijn, werd ik me weer bewust van mijn eigen jeugd. Laatst zat ik me te betreuren hoe weinig bewust ik me dat altijd geweest ben. Maar als ik mijn neefje en nichtje nu vraag naar wat ze gedaan hebben, dan weten ze heel vaak de dingen niet meer. Kinderen leven ontzettend van dag tot dag en alleen als iets diepe indruk op je gemaakt heeft onthoudt je dit. Vandaar dat dit ook de herinneringen zijn die je vasthoudt later en de gewone alledaagse belevingen ben je al lang kwijt. Ik kan me bijvoorbeeld de spanning van Sinterklaas, als de mand met cadeautjes kwam en je benieuwd was naar wat je kreeg, heel goed herinneren. Maar wat ik op mijn verjaardagen gedaan heb met vriendjes helemaal niet.

Ook voel ik een soort melancholie: zo onschuldig, zo open als alles nog voor die kinderen is op die leeftijd. Ze moeten nog alles gaan meemaken of zitten er midden in: hun eerste verliefdheid, hun eerste kus misschien, spanning van school, te moeten presteren, huiswerk. Ik heb altijd het gevoel dat ik die tijd zo druk geweest ben met ‘niet bezig zijn met ziek-zijn’ dat ik er eigenlijk continue mee bezig ben geweest. Volgens mij is dat in het algemeen zo: hoe harder je probeert ergens niet aan te denken, hoe meer je er wél aan denkt. Hoe meer je gewoon wilt zijn en voelen, des te meer voel je je niet gewoon. Ik mis nog steeds het gemis van de pubertijd, de lef gehad te hebben geuit te hebben dat ik gevoelens voor iemand had.

Maar ja, wellicht hoorde dat er ook juist bij en misschien heb ik daardoor wel weer juist een hele gewone jeugd gehad. Alleen was die anders dan voor anderen, die vroeg rijp waren, de al gauw allerlei ervaringen hadden en vooral gezond waren. Ik heb over veel dingen veel meer tijd nodig gehad, en nog denk ik dat ik nog heel veel te leren heb. Dat het handig was geweest als ik de meeste dingen al meegemaakt had, omdat het dan veel dingen in het leven een stuk makkelijker zou maken. Maar ja, iedereen leeft nu eenmaal het leven dat ie leeft en moet zelf alles beleven, dat kan een ander niet voor je doen. Dus we gaan maar gewoon door, en moeten de dingen maar nemen zoals ze komen.

In elk geval is het leuk om te zien wat de jeugd nu zoal doet. En ook leuk om te merken dat uiteindelijk kinderen niet heel veel anders zijn dan vroeger, ook al veranderen de (technische) mogelijkheden ende spellen die kinderen spelen. En het is leuk om te zien hoe de ouders naar de kinderen te kijken, zo anders dan toen ze zelf kinderen waren.

Thuis openen

Zo’n beetje elke vijf dagen heb ik een binnenpretje die elke keer weer terugkomt. Dan open ik een nieuw pak melk. Ik zoek dan naar de juiste kant van het pak om het te openen want daar staat dan ‘hier openen’. En elke keer weer komt dan die Belgenmop die ik als kind gehoord heb naar boven. En dan lig ik helemaal in een deuk. De mop: ‘Wat staat er in België op een pak melk?"…. Ik moet al weer lachen bij het idee…

Vlot in nood

Op YouTube heb ik een filmpje gezet dat gemaakt is met oud en nieuw in de buurt van Zwolle toen we met een groepje daar oud en nieuw vierden. We moesten met vlotjes oversteken om het wandelgebied rond te kunnen lopen. Daar werd het dus spannend want als je eenmaal op het water bent….
Ik zeg er verder niets over, als je het wilt zien kan je naar http://www.youtube.com/watch?v=NCRiy9xKNpc gaan en het bekijken…
Vlotinnood_2
 

Onverwachte encounter en Lake Tahoe

Vanavond heb ik gegeten bij Café België met Dré. Ik merkte toen pas hoe moe ik was, ik zat continue te gapen. Maar het was heel gezellig. Vooral toen er naast ons een leuke meid kwam zitten die met een Zweedse jongen in het Engels zat te praten en we al gauw met elkaar in gesprek kwamen. Heel bijzonder dit soort ontmoetingen. Het is dat we om 8 uur weg moesten voor de film. De jongen nodigde ons al uit om bij hem biertjes te komen drinken. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Het was verleidelijk erop in te gaan (vooral zij) maar de film won.

De film Lake Tahoe draaide in LHC en was in zaal 4: de zaal met de slechte stoeltjes maar met prachtige authentieke inrichting. Ja, om authentiek te zitten moet je blijkbaar pijn lijden. Hoe dan ook, de film begint met een knal: een auto die tegen een paal aanrijdt. Van daaruit gaat het trage verhaal zich ontplooien. Op prachtige wijze wordt weergegeven hoe de jonge bestuurder met verschillende mensen in aanraking komt die hem al dan niet direct en indirect helpen met zijn auto. De reden van de situatie en alles wat volgt blijkt al snel: zijn vader is net overleden en de familie is in rouw.

Het verhaal wordt zo mooi uiteengezet, met nauwkeurigheid en detail voor alle personen, dat je niet anders dan kan opgaan in het verhaal. Voorwaarde is wel dat je mee kan gaan in het tempo: als je onrustig bent lukt het je niet de film uit te zitten, zoals sommigen ondervonden. Maar de film is een juweeltje in mijn ogen. De mensen zijn allen sympathiek, af en toe gebeuren aparte  dingen maar over het algemeel is de film suave, kalm, rustig, de mensen nemen alle tijd.

De film heet Lake Tahoe. Vanaf het begin kan je je afvragen waarom het zo heet, maar in wezen is dit helemaal niet belangrijk. De reden komt nog wel terug, helemaal op het eind. Ik zal het niet verklappen, maar de film zelf speelt in Mexico en niet bij Lake Tahoe geef ik maar even als hint mee. Het was voor mij, met mijn vermoeidheid, genieten van rust en karakter. Kortom, een avond vol genot en voor herhaling vatbaar.

Hoeveel tennisballen kan je dragen….

Maandag heb ik weer getennist met mijn tennismaatje. Het seizoen is bijna voorbij, nog één training, en het is zowaar, even afkloppen, het eerste seizoen dat ik helemaal uit getennist heb, want vorig jaar ging ik na twee maanden al door mijn knie. Het is altijd dolle pret met haar, getuige ook deze foto. Het is ook altijd zoveel mogelijk ballen bij je hebben, we slaan ze nog wel eens in het net namelijk… en dan is het de kunst "hoeveel ballen kan je dragen zonder dat je een bal mist"…. Als het goed is gaan we de hele winter door, al zijn we wel een beetje mooi weer spelers… dus of we deze winter vaak de buitenbaan zullen zien…Image_396