Eilandtoer

Vandaag zijn we vier uurtjes rondgereden op het eiland. we gingen richting West Point en kwamen langs de zoutplateaus die nog onder water staan, gevoed door de zee. Curaçao kent schijnbaar een regenperiode van oktober tm februari, en zowaar voelden we wat spetters vandaag. Het hele jaar is de temperatuur gelijk maar blijkbaar toch deels droger, we zitten nog net goed! West Point zelf was zeer rotsachtig met heel veel hagedisjes. Daarna zijn we bij Jaanchie wat gaan eten. de rest van de middag in de zon bij het zwembad, vrijdag vertrekken we ron 18 uur, dus dan ook een dagje zon. net is er een gigantische cruiseboot vertrokken. Ik heb veel gefilmd dus een hoop werk te doen als ik terug ben. Vanavond is er een salsaband in de hotelbar, kijken of het bij kijken blijft.

Advertisements

Koraalvissen

Vandaag heb ik gesnorkeld en de prachtigste vissen gezien, hele scholen prachtig blauwe vissen rond koraal, als ware ik in het Great Barriere Reef in Australië. Ook vissen met nepogen, gele, prachtig rode… Onvoorstelbaar! Net zag ik No country for old men. Ik zou naar café Azuchar gaan, salsa kijken en misschien wel dansen. Vanmiddag heb ik echter even meegeanst met een les, dus ik kan in elk geval dar ik op Curacao salsa gedanst heb. Mijn stapgenoten vielen als 10 negerjes af en toen was er nog maar één. Ik heb geen zin in mijn eentje te gaan, dus maar vroeger naar bed. Morgen gaan we een tochtje rond het eiland maken.

Tobben met Tolle

Ik ben begonnen met boek van Tolle. Het heeft me direct aangezet tot serieuze overwegingen over mezelf. Ergens voel ik al een tijdje ontevredenheid, vooral over mezelf. Enerzijds lijk ik tot heel veel diepgang in staat, maar op sommige vlakken ben ik voor mijn gevoel zo oppervlakkig als de pest. Oppervlakkig als het gaat om wat ik belangrijk vind. Onzeker en onwetend over waar ik heen moet gaan, niet in staat echt goed te kunnen kiezen. Bang wellicht om mezelf kwijt te raken. Ja, liggen in de zon, ontstressen van werk leidt bij mij blijkbaar tot tijd om over mezelf na te denken. Tijd die ik blijkbaar lang niet meer genomen of gekregen heb. Hopelijk vind ik inderdaad alles bij mezelf, want Tolle zegt dat het daar zit. Een speurtocht naar mezelf kan net zo goed beginnen op Curaçao nietwaar! Anderzijds merk ik, nu ik wat meer uitgerust raak,dat al te veel denken je erg moe maakt. Zeker na het dolfijncontact ga ik maar leven als de Antilianen: relaxt!

Kus van een dolfijn

Vandaag heb ik gezoend met een dolfijn! Is weer eens wat anders, maar zoiets hoeft voor mij niet duurzaam :0) maar als ik een stress bestaan wil opgeven is een tijdje dolfijnen verzorgen of trainen zeer dankbaar en prettig lijkt mij. En misschien emigreren wel waard! Het zijn geweldige dieren. Hoewel, een tijdje honden verzorgen zou ook prima zijn. Afgelopen dagen heb ik aan Kontiki beach gezeten, tropisch paradijsje! En nu ik weer ff spaarzame internetverbinding heb toch ff een berichtje. Het leven is hier heel relaí

curacao

Op dit moment zit ik in de warme zon aan het zwembad van het Plaza hotel in Willemstad op Curacao. Via mijn pda heb ik zowaar draadloze verbinding met het internet. De reis was lang maar met diviX apparaat met 10 films ging het snel. Mijn enkels waren 2x zo dik maar dat mocht de pret niet drukken. Het klimaat is hier geweldig! Iemand naast ons in het vliegtuig ging emigreren, wat ik wel kan begrijpen :0) Het is hier vaak bewolkt maar anders zou het niet uit te houden zijn. Morgen gaan we naar het strand, en dat is geen straf. Ook wordt er hier salsa gedanst, mijn voeten jeuken. Maar op slippers gaat niet echt. Disco is hier dus salsa… que vida!

Let the journey begin…

Het is maar goed dat ik vandaag vrij genomen heb, niet alleen was mijn huis een rotzooi, gewoon even tot rust komen voor een reis is toch wel wenselijk. Al met al heb ik net in een half uurtje mijn koffer gepakt, maar meer tijd kostte het om mijn huis op te ruimen. Verder heb ik me vandaag een coup soleil gegeven: niet de kleur (dat laat ik aan de zon over) maar flink kort alles ‘afgetondeerd’. Het is raar om morgen in een heel ander oord te zitten, hopelijk lekker de warmte op mijn huid te voelen. Het is lang geleden dat ik in de winter op vakantie geweest ben terwijl ik het dan altijd best wel nodig heb: het tekort aan zonlicht heeft altijd een flink effect op mij.

Het is altijd wel weer een ‘ik ga op reis en ik neem mee…’ verhaal. Zit mezelf van onder tot boven in te denken wat ik bij me moet hebben aan kleren en weet niet wat in elk welke situatie dan ook: ik lig op het strand en heb dan bij me…., ik zwem met dolfijnen en heb dan bij me… etc…. Ook het verschil in klimaat is maar slecht in te denken als je de dag zelf nog met vier lagen kleren loopt en straks met maar één laag.

Ik heb in elk geval maar een grotere koffer genomen dan ik voor de weekenden heb, en die is vervolgens half vol maar toch zwaar genoeg. Ik heb meer boeken meegenomen dan ik waarschijnlijk kan lezen of ik moet non stop gaan lezen en die kans is klein. Als ik daadwerkelijk ergens aan het water beland, dan is de kans groot dat ik de eerste dagen lig te pitten. Dus goed insmeren is geboden. Ik moet ook eens kijken of er internet is en of ik dus mijn weblog bij kan houden. Mogelijk kan ik wat foto’s ook plaatsen…  Nu wordt het een korte nacht, om half 7 staan ze voor mijn deur en begint de reis. Kijken of ik in het vliegtuig kan slapen. We zitten in big seats, dus meer ruimte dan in economy class, dat moet wel goed gaan. De reis mag wat mij betreft beginnen…

Ontstressen

Vandaag was mijn laatste werkdag! Ik heb rustig alles kunnen afwerken en achterlaten voor de time being en ga het nu ook in mijn gedachten allemaal loslaten. Ik ga me helemaal openstellen voor alles wat de komende vakantie gaat geven, eens niet meer bezig zijn met werk in mijn hoofd en zorgen maken of stressen: dit wordt de anti-stress vakantie. Zo’n voornemen zou toch moeten lukken, nietwaar?!

Het begon al vanavond. Ik moest snel koken en eten om naar salsalest te gaan, de eerste van een nieuwe cursus. Ze lopen ongemerkt in elkaar over behalve dat je af en toe weer een bak geld moet schuiven maar goed, je hebt wel elke keer weer een moment van reflectie: ‘vind ik het nog leuk of niet en ga ik ermee door of niet’. Ik heb echter gezien dat er nog heel veel is dat ik niet kan dus ik ga nog maar even door want voor je het weet zeg je salsa vaarwel en dat zou jammer zijn.

Maar vanavond had ik me zo gehaast dat het eten niet goed viel, ik me accuut onvoorstelbaar moe voelde en dus geen energie had om naar Rasa te fietsen… dus ik dacht ‘ik ga ff niet, ik moet nog fit zijn als ik op vakantie wil’. Op het moment dat ik de fiets dus maar weer binnen zette voelde het direct goed! Wel is vervelend dat ik nu al een achterstand oploop die ik dus moet inhalen… Maar daar gaan we ons dus geen zorgen over maken, we gaan ontstressen. Vervolgens heb ik de hele avond, in plaats van voor de buis, aan de telefoon gezeten. En dat was gezellig en ook zeker ontspannend. Nu morgen de voorbereidingen ook zo ontspannen mogelijk doen en de vakantie kan beginnen.